Metallica The Unforgiven II

[Zwrotka 1] Połóż się obok mnie, powiedz co Ci zrobili Powiedz to słowami, które chcę usłyszeć, by odgonić moje demony Drzwi są teraz zamknięte, ale jeśli będziesz szczera, zostaną otwarte, Jeśli mnie zrozumiesz, wtedy ja zrozumiem Ciebie. Połóż się obok mnie, pod tym przeklętym niebem Przez czerń dnia, mrok nocy, dzielimy ze sobą ten paraliż Drzwi otwierają się z trzaskiem, lecz żadne światło przez nie nie świeci Blizny na czarnym sercu coraz ciemniejsze, lecz żadne światło przez nie nie świeci Brak wpadającego światła słonecznego, Brak wpadającego światła słonecznego. [Refren] To, co czułem, co wiedziałem Przewróć strony, zamieniając się w kamień Jesteś za drzwiami, czy powinienem je Ci otworzyć? O tak! To, co czułem, co wiedziałem Zmęczony tym wszystkim, zostałem sam Mogłabyś tam być, bo jestem tym, który na Ciebie czeka, A może Ty też jesteś kimś, komu nie można wybaczyć. [Zwrotka 2] Chodź, połóż się obok mnie, przyrzekam Ci, że to Cię nie zaboli Ona mnie nie kocha, ona wciąż mnie kocha, ale nie pokocha mnie ponownie Leży obok mnie, ale będzie tam, gdy już odejdę Blizny na czarnym sercu coraz ciemniejsze, tak, będzie tam, gdy już odejdę Tak, będzie tam, gdy już odejdę Jestem przekonany o tym, że tam będzie. [Refren] [Zwrotka 3] Połóż się obok mnie, powiedz mi, co zrobiłem Drzwi są zamknięte, tak jak i Twoje oczy, Ale teraz widzę słońce, teraz widzę słońce Tak, teraz to widzę. [Przed refrenem] [Refren] [Zakończenie] Wezmę ten klucz (nigdy wolny…) I zakopię go (nigdy ja…) w Tobie, Bo też jesteś kimś, komu nie można wybaczyć. Nigdy wolny, Nigdy prawdziwy [prawdziwy ja], Bo też jesteś kimś, komu nie można wybaczyć.