Tekst piosenki
[Verse 1]
It was a teenage wedding, and the old folks wished them well
You could see that Pierre did truly love the mademoiselle
And now the young monsieur and madame have rung the chapel bell
[Hook]
„C’est la vie”, say the old folks, it goes to show you never can tell
[Verse 2]
They furnished off an apartment with a two room Roebuck sale
The coolerator was crammed with TV dinners and ginger ale
But when Pierre found work, the little money comin’ worked out well
[Hook]
„C’est la vie”, say the old folks, it goes to show you never can tell
[Verse 3]
They had a hi-fi phono, boy, did they let it blast
Seven hundred little records, all rock, rhythm and jazz
But when the sun went down, the rapid tempo of the music fell
[Hook]
„C’est la vie”, say the old folks, it goes to show you never can tell
[Verse 4]
They bought a souped-up jitney, ’twas a cherry red ’53
They drove it down New Orleans to celebrate their anniversary
It was there that Pierre was married to the lovely madamoiselle
[Hook]
„C’est la vie”, say the old folks, it goes to show you never can tell
[Verse 1: Repeat]
Tłumaczenie piosenki
[Zwrotka 1]
To był ślub pary nastolatków, starsi życzyli im szczęścia
Było widać, że Pierre bardzo kocha swoją mademoiselle
Młodzi monsieur i madame wyszli z kościoła przy akompaniamencie dzwonów
[Hook]
„C’est la vie” mówili starsi, życie jeszcze nie jeden raz was zaskoczy
[Zwrotka 2]
Wyposażyli całe swoje dwupokojowe mieszkanie dzięki wyprzedażom w Roebuck
W ich lodówce było pełno gotowych obiadów i jasnego, imbirowego piwa
Ale kiedy Pierre znalazł pracę, robili dobry użytek z jego niewielkiej wypłaty
[Hook]
„C’est la vie” mówili starsi, życie jeszcze nie jeden raz was zaskoczy
[Zwrotka 3]
Mieli gramofon, o rany, puszczali na nim świetne kawałki
Mieli siedemset winyli, rozbrzmiewał z nich rock, rytm i jazz
Ale po zachodzie słońca, szalone tempo muzyki zwalniało
[Hook]
„C’est la vie” mówili starsi, życie jeszcze nie jeden raz was zaskoczy
[Zwrotka 4]
Kupili sobie auto, które wcześniej było niezarejestrowaną taksówką, wiśniowe, rocznik ’53
Pojechali do Nowego Orleanu, żeby świętować swoją rocznicę
Właśnie tam Pierre poślubił swoją uroczą madamoiselle
[Hook]
„C’est la vie” mówili starsi, życie jeszcze nie jeden raz was zaskoczy
[Zwrotka 1]
Analiza piosenki
Piosenka opowiada o małżeństwie pary nastolatków, którzy, mimo młodego wieku, układają sobie życie i z powodzeniem wchodzą w przyspieszoną dorosłość. Refren przedstawia perspektywę starszych osób, w kontekście pytania o to, czy małżeństwo będzie udane. Nigdy nie wiesz, co cię czeka, a jeśli mimo wszystko się nie uda, pozostaje powiedzieć c’est la vie – takie jest życie.
Berry napisał You Never Can Tell na początku lat sześćdziesiątych, kiedy przebywał w areszcie. Muzyka zatrzymano pod zarzutem przewożenia przez granicę między stanami nastoletniej kelnerki. Spędził za kratkami dwadzieścia miesięcy i został zwolniony w 1963 roku.
Wśród młodszych słuchaczy You Never Can Tell zostało spopularyzowane za sprawą kultowego filmu Pulp Fiction (1994). Vincent Vega (John Travolta) i Mia Wallace (Uma Thurman) tańczą do tej piosenki podczas słynnej sceny konkursu twista.
Komentarze (0)