Tekst piosenki
[verse]
Oh, we promise pretty things and we pledge with diamond rings; we profess undying love
But does that word hold any weight, when we reserve the right to break any vow that draws our blood?
[pre-Chorus]
Our word is so faint and feeble, broken by the slightest breeze or breath
Our hearts are – they’re so deceitful, sick and filled with lies that lead to death
[Chorus]
We are cowards and thieves
Will we never turn to grieve the damage done, never see, never quake with rage at what we have become?
[verse]
Yeah we get down on one knee; o, we play at chivalry, but we do not count the cost
We say, „On me you can depend,” and „I will be there ’till the end,” but we will not bear the cross
Tłumaczenie piosenki
[Zwrotka]
Och, obiecujemy piękne rzeczy, deklarujemy się pierścionkami z diamentem, zapewniamy o wiecznej miłości
Czy nasze słowa mają jakiekolwiek znaczenie, skoro łamiemy obietnice, które zbyt wiele nas kosztują?
[Przedrefren]
Nasze słowa są kruche i ulotne, niewiele nam trzeba, by je złamać
Nasze serca są dwulicowe, chore i wypełnione kłamstwami prowadzącymi do śmierci
[Refren]
Jesteśmy tchórzami i złodziejami
Czy nigdy nie zapłaczemy nad wyrządzonymi krzywdami, nigdy nie zobaczymy i nie zatrzęsiemy się z gniewu nad tym, czym się staliśmy?
[Zwrotka]
Tak, klękamy na jedno kolano, o, udajemy rycerskość, ale nie wiemy, z czym to się wiąże
Mówimy ,,Możesz na mnie polegać” i ,,Zawsze przy tobie będę”, ale nie jesteśmy w stanie unieść tego krzyża
Analiza piosenki
„Promises” to kawałek krytykujący naszą coraz większą niezdolność do poświęcania się dla drugiego człowieka. Sądzimy, że jesteśmy w stanie przyjmować na siebie odpowiedzialność, podczas gdy tak naprawdę uciekamy od niej gdy pojawią się tylko pierwsze trudności. Rosnąca plaga rozwodów jest tego chyba najlepszym przykładem, co trafnie przytacza tutaj Kensrue. Rzucamy się głową naprzód w małżeństwa, sądząc że „do śmierci nic nas nie rozdzieli”, by obudzić się po roku kompletnie niezdolnymi do dalszego trwania w naszej przysiędze.
Jakkolwiek przygnębiająco by to nie brzmiało, to jednak rzeczywiście jest to znak naszych czasów. Kiedyś ślub był traktowany jako coś świętego i raz zawiązanej więzi nie dało się tak łatwo rozerwać. Teraz jednak nie jesteśmy już tak zdeterminowani i traktujemy relacje interpersonalne znacznie mniej poważnie. Dustin chce więc jakoś przemówić nam do rozsądku, uświadamiając w jak niewłaściwym kierunku się poruszamy.
Komentarze (0)