Tekst piosenki
[Verse 1]
When you fall asleep
With your head upon my shoulder
When you’re in my arms
But you’ve gone somewhere deeper
[Bridge]
Are you going to age with grace?
Are you going to age without mistakes?
Are you going to age with grace
Or only to wake and hide your face?
[Chorus]
When oblivion is calling out your name
You always take it further than I ever can
[Verse 2]
When you play it hard, and I try to follow you there
It’s not about control but I turn back when I see where you go
[Bridge]
Are you going to age with grace?
Are you going to leave a path to trace?
[Chorus]
[Chorus]
Tłumaczenie piosenki
[Zwrotka 1]
Kiedy zasypiasz
Z głową na moim ramieniu
Kiedy mam cię w ramionach
Ale myślami jesteś znacznie dalej
Czy zestarzejesz się z wdziękiem?
Czy zestarzejesz się bez popełniania błędów?
Czy zestarzejesz się z wdziękiem?
Tylko po to, by obudzić się i ukryć swoją twarz?
[Refren]
Kiedy woła cię niepamięć
Zawsze brniesz w tym znacznie dalej niż ja
[Zwrotka 2]
Kiedy grasz twardo a ja próbuję za tobą nadążyć
Nie chcę cię kontrolować, zawrócę, gdy zobaczę dokąd idziesz
[Przejście]
Czy zestarzejesz się z wdziękiem?
Czy zamierzasz wyznaczyć ścieżkę godną podążania?
[Refren]
Lecz gdy woła cię niepamięć
Zawsze brniesz w tym znacznie dalej niż ja
[Refren]
Kiedy woła cię niepamięć
Zawsze brniesz w tym znacznie dalej niż ja
Analiza piosenki
Piosenka dotyka trudnego tematu depresji. Dan Smith stara się zrozumieć, co przeżywa bliska mu osoba, prawdopodobnie cierpiąca na tę chorobę. Artysta sam nieraz zmagał się z melancholią, aczkolwiek nigdy nie doświadczył jej w takim natężeniu, w jakim przeżywa ją teraz jego ukochana.
Nicość, smutek i otępienie pochłaniają partnerkę muzyka. Mężczyzna chciałby pomóc wybrance, ale boi się, że sam wpadnie w sidła strasznego zobojętnienia na świat. Nie chce popaść w stan odrętwienia, w jakim znajduje się ukochana. Wie, że sam jest podatny na depresję i choć nigdy nie czuł się tak źle, jak opisywana kobieta, to woli nie kusić losu.
Artysta martwi się o swoją wybrankę. Patrząc na nią, pogrążoną we śnie, Smith zastanawia się czy uda jej się wygrać walkę z chorobą. Obawia się, że kobieta do końca życia może stronić od radości świata i żyć w ukryciu ze „schowaną twarzą”. Chciałby, aby udało jej się przezwyciężyć depresję i wyjść do ludzi. Najbardziej jednak lęka się, że dziewczyna, którą darzy głębokim uczuciem w pewnym momencie straci siły do tego stopnia, że postanowi „zejść ze ścieżki” zwanej życiem.
Komentarze (0)