Tekst piosenki
[Verse 1]
I know they say you can’t go home again
I just had to come back one last time
Ma’am I know you don’t know me from Adam
But these hand prints on the front steps are mine
And up those stairs, in that little back bedroom
Is where I did my homework and I learned to play guitar
AndI bet you didn’t know under that live oak
My favorite dog is buried in the yard
[Chorus]
I thought if I could touch this place or feel it
This brokenness inside me might start healing
Out here it’s like I’m someone else
I thought that maybe I could find myself
If I could just come in I swear I’ll leave
Won’t take nothing but a memory
From the house that built me
[Verse 2]
Mama cut out pictures of houses for years
From 'Better Homes and Garden’ magazines
Plans were drawn, concrete poured
And nail by nail and board by board
Daddy gave life to mama’s dream
[Chorus]
[Bridge]
You leave home, you move on and you do the best you can
I got lost in this whole world and forgot who I am
[Chorus]
Tłumaczenie piosenki
Wiem, że mówili mi, że nie mogę już wrócić do domu
Musiałam jednak pojechać tam jeszcze jeden raz
‘Psze pani, wiem, że wcale mnie pani nie zna,
ale te ślady dłoni na schodach są moje
A na górze, ta mała sypialnia z tyłu
To tam odrabiałam prace domowe i uczyłam się grać na gitarze
I założę się, że nie wie pani, iż pod dębem
Mój ukochany pies jest pochowany w ogródku’
[refren]
Sądziłam, że jeżeli jeszcze raz dotknę i poczuje tego miejsca
Rany wewnątrz mnie zaczną się goić
Poza domem jestem kimś innym
Myślałam, że uda mi się odnaleźć siebie
Jeśli będę mogła wejść i przysięgam, że zaraz wyjdę
Nic nie zabiorę oprócz kilku wspomnień
Z domu, który mnie ukształtował
[zwrotka 2]
Mama przez lata wycinała zdjęcia domów
Z czasopisma Lepsze Domy I Ogrody
Plany były rozrysowane, beton wylany
I gwóźdź po gwoździu i deska po desce
Tatuś spełnił marzenie mamy
[refren]
[bridge]
Opuszczasz dom, ruszasz swoją drogą i robisz wszystko, co tylko możesz
Zgubiłam się w tym wielkim świecie i zapomniałam kim jestem
[refren]
Analiza piosenki
The House That Built Me to opowieść o powrocie do czasów dzieciństwa. W utworze, Miranda Lambert wciela się w rolę młodej kobiety, która czuje, że dorosłe życie zmieniło ją i wypełniło smutkiem. Wydaje jej się, że budując je, zgubiła samą siebie. Postanawia więc odwiedzić dom, w którym się wychowywała i spróbować przypomnieć sobie, jaką tak naprawdę jest osobą.
Bohaterka przedstawianej opowieści wraca do rodzinnych stron, od razu zmierzając ku swojemu dawnemu domostwu. Ma świadomość, że budynek od lat zajmowany jest przez nowych lokatorów. Kobieta liczy jednak na to, że pozwolą jej oni wejść do środka i powspominać stare czasy. Uważa, że tego typu powrót do przeszłości pomoże jej w odbudowaniu samej siebie.
Nowi właściciele bez wahania otwierają drzwi przed dziewczyną. Zgadzają się również na zwiedzenie przez nią domu. Niewiasta z rozrzewnieniem zaczyna wspominać dzieciństwo. Pamięta jak pobrudziła schody, na których wciąż widoczna jest plama oraz jak odrabiała lekcje i uczyła się gry na gitarze w dawnej sypialni. Przypomina sobie także ulubionego psa, który po śmierci został pogrzebany w ogródku za budynkiem.
Kobieta czuje wielką wdzięczność względem swoich rodziców za to, że udało im się zbudować tak wspaniały dom. To w nim nauczyła się wszystkiego, co wie o życiu i dowiedziała się kim tak naprawdę jest. Choć teraz jej codzienność w znacznym stopniu różni się od tej sprzed lat, to dziewczyna ma pewność, że jej serce pozostało na zawsze w tym ciepłym, rodzinnym mieszkaniu.
Komentarze (0)