
Tekst piosenki
[Intro]
Two
And one, two, three, four
[Verse 1]
You and I both know
There is nothing more to say
Chance has shut her shining eyes
And turned her face away
[Chorus]
Leaning on the windowsill
You could write me someday, and I think you will
We could see the sadness as a gift and still
Feel too heavy to hold
[Verse 2]
Snow fallin’
I try to keep from callin’
Watch the spring turn to winter
Fireflies all frozen
[Chorus]
The seasons go so fast
Thinking that this one was gonna last
[Verse 3]
Been searching for your eyes
All I see is blue skies
And that old man beats his crooked cane
It’s time to let go
[Chorus]
Leaning on the windowsill
You could write me someday, and I bet you will
We could see the sadness as a gift and still
The seasons go so fast
Thinking that this one was gonna last
Maybe the question was too much to ask
[Verse 4]
You and I could see into the same eternity
Every second brimming with a majesty
[Chorus]
Oh, kiss so sweet, so fine
You could hear the music inside my mind
And you showed me a place
I’ll find even when I’m old
Just leaning on the windowsill
You could write me someday, and I hope you will
We could see the sadness as a gift and still
The seasons go so fast
Thinking that this one was gonna last
Maybe the question was too much to ask
Tłumaczenie piosenki
Analiza piosenki
Tekst piosenki opowiada o przemijaniu czasu, utracie, i refleksji nad nietrwałością chwil. W pierwszym wersecie artysta wraz z drugą osobą, która również zdaje sobie sprawę z nieuniknionego końca, dostrzegają, że szansa odwraca się od nich, zamykając swe błyszczące oczy. Zaznaczają, że już nic więcej do powiedzenia nie pozostało, a los przekreślił pewne możliwości.
W refrenie poeta opisuje scenę, gdzie przy oknie opiera się o parapet, sugerując gotowość do otrzymania wiadomości od drugiej osoby. Wspomina o smutku, który może być postrzegany jako dar, jednocześnie zaznaczając, że emocje są zbyt przytłaczające, by można było je zatrzymać.
W drugim wersecie poeta używa obrazów związanych z zmieniającymi się porami roku, aby opisać szybkość przemijania czasu. Mówi o próbach powstrzymania się przed dzwonieniem, świadom, że rzeczywistość wokół niego ulega zamarznięciu, jakby pora roku przeszła od wiosny do zimy.














Komentarze (0)