Tekst piosenki
[Verse 1]
Park up, sit back
For a moment in your car
Walk down to the blue door
The one that breaks your heart
[Pre-Chorus]
He lets you in, but not like that
He’ll give his world then take it right back
You don’t know how pretty you are
He doesn’t know how pretty you are
[Chorus]
So open the blinds, let the vines grow
They can watch as they’re passing
Darling, you’re more than a bed in a box room
In the wrong end of Acton
You are a mansion
(You are, you are, you are)
You are a mansion
(You are, you are, you are)
[Verse 2]
So turn on the chandeliers
And you’ll see him crystal clear, my love
You’ve cried too many tears
You’re wasting all your younger years, hung up
[Pre-Chorus]
Don’t you know how pretty you are?
He doesn’t know how pretty you are
I know your paint has chipped
And you’re falling apart
But I think you’re a work of art
[Chorus]
So open your eyes, let the vines grow
They can watch as they’re passing
Darling, you’re more than a bed in a box room
In the wrong end of Acton
[Bridge]
You’re more than a whisper in a hallway
As you take off your coat
More than a goodbye at the back door
Hoping they’ll never know
More than a ceiling that you talk to
When he’s losing his touch
More than a kitchen with a table
And his snow coloured drugs
More than a bathroom with a phone light
As you’re texting your friends
Saying you’re there to get some closure
Till he pulls you close again
[Outro]
But he’s just a bed in a box room
In the wrong end of Acton
And, darling, you are a mansion
(You are, you are, you are)
You are a mansion
(You are, you are, you are)
You are a mansion
You are
You are
Tłumaczenie piosenki
Analiza piosenki
„Mansion” to singiel pochodzący z wydanego 27 września 2024 roku nowego pełnowymiarowego albumu studyjnego Niny Nesbitt. Wydawnictwo noszące tytuł „Mountain Music” ukazało się za pośrednictwem wytwórni Apple Tree Records.
Artystka powiedziała o singlu: „Napisałam ją dla mojej przyjaciółki, po tym jak dowiedziałam się, jak ona siebie postrzega. Dla mnie jest jak piękna rezydencja w środku ponurego miasta. Jest pokryta winoroślami glicynii i różami. Każdy, kto ją mija, zatrzymuje się i gapi, ale ona ma zasłonięte zasłony. Od lat nie wpuszcza światła. Wewnątrz zbiera się kurz, a rzeczy popadają w ruinę. Tak długo przebywa w ciemności, że zapomniała o swojej magii”.
„Ludzie traktują ją jak przejściowy korytarz. Tymczasowe zakwaterowanie. Miejsce do przechowywania bagażu. Bała się wpuścić ludzi, więc nikt nie mógł zobaczyć wielkiej sali balowej ani pięknego widoku na jezioro z okna w bibliotece, pełnego przeżytych żyć. Ta piosenka jest dla każdego, kto zmagał się z uświadomieniem sobie własnej wartości – lub miał ją zdewaluowaną przez innych. Czasami po prostu potrzebujesz przyjaciela, który przypomni ci, że jesteś rezydencją”.
Tak na temat projektu wypowiedziała się Nesbitt: „To zdecydowanie moje ulubione dzieło, jakie do tej pory stworzyłam. Nie mogę się doczekać, aż je usłyszycie. Ten album jest dla dziewczyny, która dorastała w małym miasteczku, dwudziestolatki próbującej odnaleźć się w wielkim mieście i osoby, którą teraz jestem, patrząc wstecz na to wszystko. Piękno, magia, bałagan i wszystko pomiędzy. 'Mountain Music’ trzymało mnie za rękę w niektórych z moich najtrudniejszych chwil i mam nadzieję, że będzie trzymać również waszą. Będzie to pierwsze wydawnictwo mojej własnej wytwórni płytowej, Apple Tree Records”.
Komentarze (0)