
Tekst piosenki
I don’t like the world quite the way that it is
So I keep talking about all the things you won’t fix
I’m impatient, a rock in the mud
Truth is change isn’t change til the changing is done
I don’t wanna make you mad
I don’t wanna make you mean
I don’t wanna pull you down
I don’t wanna cause a scene
I just wanna know right now
Is it all a big machine
Are we in a crowded hell
Is heaven all a brilliant scheme
All those questions have answers that no one can find
Always gatekeeping gospels until the right time
So I sit in your silence, my senses all stoned
Is your truth really truth once the damage is done
I don’t wanna make you mad
I don’t wanna make you mean
I don’t wanna pull you down
I don’t wanna cause a scene
I just wanna know right now
Is it all a big machine
Are we in a crowded hell
Is heaven all a brilliant scheme
It’s not the world I thought I knew at 17 or 22
I spilt my beer, I lost my purpose
Cleaning up was never worth it
Part the seas and call a truce
It’s hurting me, I’m hurting you
Looking down, you talk in cursive
You know me, I never learned it
Tłumaczenie piosenki
Analiza piosenki
„Cursive” to utwór pochodzący z wydanego 12 września 2025 roku pełnowymiarowego albumu studyjnego Matta Maesona, zatytułowanego „A Quiet and Harmless Living”. Do współpracy przy piosence zaproszony został zespół Manchester Orchestra.
Piosenka „Cursive” to surowa i niespokojna eksploracja egzystencjalnego zwątpienia, frustracji z powodu boskiej ciszy i walki o sens w pozornie zepsutym świecie. Utwór oddaje uczucie uwięzienia między desperackim pragnieniem prawdy a głębokim sceptycyzmem wobec odpowiedzi oferowanych przez wiarę, autorytet lub sam świat. To portret współczesnego kryzysu wiary, gdzie pytania są pilne, ale język, którym można je omówić, wydaje się obcy i niedostępny.
„Cursive” to hymn dla pokolenia zmagającego się z odziedziczonymi przekonaniami, które już nie rezonują. Wyraża głęboką samotność, poczucie, że na najważniejsze pytania dotyczące życia znajdują odpowiedzi w języku, którego nigdy nie nauczono nas czytać.
To nie jest utwór, który wprost odrzuca wiarę, on boleśnie oddaje walkę z pragnieniem wiary, ale jednocześnie odkrywa, że kanały komunikacji są zerwane, odpowiedzi strzeżone, a tekst zapisany nieczytelnym, pięknym, ale ostatecznie frustrującym pismem. Narrator za wszelką cenę chce zrozumieć sytuację, lecz na zawsze zostaje wykluczony z rozmowy.











Komentarze (0)