Bombay Bicycle Club Shuffle

Steadman śpiewa tutaj z perspektywy mężczyzny, który rozstał się z kobietą, którą naprawdę kochał. Nie wiemy, co doprowadziło do rozpadu ich związku, ale jednego możemy być pewni – on kocha ją dalej i jest gotów na to, by mogli sobie wybaczyć i spróbować zacząć od nowa.

Cokolwiek się między nimi wydarzyło, jest przeszłością. Emocje zdążyły już opaść i nasz bohater uświadomił sobie, że rozstanie się było błędem. Widzimy, że zapewne ona także zastanawia się nad tym, czy nie dać mu drugiej szansy, lecz nie potrafi się na to zdecydować.

Dlatego właśnie autor stara się ją przekonać, dotrzeć jakoś do niej i zachęcić do tego, by spróbowali jeszcze raz. Obydwoje nadal coś do siebie czują, więc czemu by nie machnąć ręką na to, co było i nie postarać się bardziej? Łączyło ich przecież tak wiele. Nawet teraz, gdy nie są razem wciąż coś ich do siebie ciągnie.

Są dla siebie stworzeni, mimo problemów dalej nie przestają się kochać. Nie jest jeszcze za późno, by sobie przebaczyć. Jedyne, czego trzeba, to chęci i trochę starań, a znów może być między nimi tak dobrze, jak kiedyś.