Tekst piosenki
[Verse 1]
I will light the match this morning so I won’t be alone
Watch as she lies silent for soon night will be gone
Oh, I will stand arms outstretched. Pretend I’m free to roam
Oh, I will make my way through one more day in hell
[Chorus]
How much difference does it make?
[Verse 2]
I will hold the candle ’til it burns up my arm
Oh, I’ll keep taking punches until their will grows tired
Oh, I will stare the sun down until my eyes go blind
Hey, I won’t change direction and I won’t change my mind
[Chorus]
How much difference does it make?[x2]
[Verse 3]
I’ll swallow poison until I grow immune
I will scream my lungs out ’til it fills this room
[Chorus]
How much difference[x3]
How much difference does it make?
Tłumaczenie piosenki
[Zwrotka 1]
Zapalę sobie zapałkę dzisiejszego ranka, by nie być samotnym
Popatrzę jak leży w ciszy, bo niebawem noc pryśnie
Och, będę stał z rozpostartymi rękoma, udawał, że jestem wolny jak ptak
Och, przeprowadzę sam siebie przez jeszcze jeden dzień w piekle
[Refren]
Jak wielką różnicę to robi?
[Zwrotka 2]
Będę trzymał świeczkę, póki nie wypali mi połowy ręki
Och, będę przyjmował razy póki ich wola nie zgaśnie
Och, będę wpatrywał się w słońce póki moje oczy nie oślepną
Hej, nie zmienię kierunku ani swojego zdania
[Refren]
Jak wielką różnicę to robi?
[Zwrotka 3]
Będę łykał truciznę póki nie zyskam odporności
Zedrę sobie płuca póki krzyk nie wypełni tego pokoju
[Refren]
Jak wielką różnicę (x3)
Jak wielką różnicę to robi?
Analiza piosenki
Utrzymany w pesymistycznym nastroju utwór „Indifference” przekazuje skargę na bezsilność oraz jałowość działań, które, mimo włożonego w nie wysiłku, nie są w stanie przynieść oczekiwanych rezultatów.
Podobnie jak w „Black” czy „Nothningman”, występuje tutaj postać mężczyzny gnębionego przez samotność, który w płomieniu zapałki szuka ulgi dla własnej alienacji. Tematem przewodnim nie jest jednak rozbity związek, ale wspomniana bezradność. Chociaż mężczyzna „stoi z rozłożonymi ramionami”, udając, że może „iść dokąd zechce”, w rzeczywistości skazany jest na rozpaczliwą niemoc.
Świadomie i z własnej woli bierze na siebie ból, „połyka truciznę” oraz przyjmuje ciosy. Dając dowód własnej determinacji, krzyczy, usiłując wypełnić otaczającą go przestrzeń własnym głosem.
Ostatecznie jednak wszystkie starania prowadzą do porażki. „Jaką to sprawi różnicę?”, pyta mężczyzna, nie znajdując odpowiedzi.
Komentarze (0)