Silverchair Tomorrow

„Tomorrow” jest opowieścią o pieniądzach, przyjaźni oraz słowach, które nie mają pokrycia.

Piosenka zaczyna się od słów: „It’s twelve o’clock, and it’s a wonderful day”; „I know you hate me, but I’ll ask anyway” przekazujących nam, że ich odbiorcą jest osoba z góry oceniająca wykonawców utworu za gorszych od innych. Wydźwięk jest taki, ponieważ piosenka została napisana i nagrana przez zespół założony przez duet Daniela Johnsa i Bena Gilliesa, którzy w chwili nagrania tekstu mieli zaledwie piętnaście lat.

Wersy: „There’s no bathroom, and there is no sink”; „The water out of the tap is very, hard to drink” mają dwa znaczenia. Pierwsze z nich to bieda, w której przyszło żyć nastolatkom w Australii pod koniec lat 90’ minionego wieku. Drugie to karykatura brutalnego świata dorosłych, do którego wchodzili chłopcy.

„You say that money, isn’t everything”; „But I’d like to see you live without it” pokazują, że ludzie rzucają słowa na wiatr: „pieniądze szczęścia nie dają”, przy czym nie wyobrażają sobie siebie samych bez grosza przy duszy. Przekazem utworu są więc dwa wątki: Nie oceniaj książki po okładce oraz nie rzucaj słów na wiatr.