
Tekst piosenki
[Verse]
The walls between
You and I
Always pushing us apart nothing left but scars fight after fight
The space between
Our calm and rage
Started growing shorter, disappearing slowly day after day
[Pre-Chorus]
I was sitting there waiting in my room for you
You were waiting for me too
And it makes me wonder
[Chorus]
The older I get
Will I get over it
It’s been way too long for the times we missed
I didn’t know then it would hurt like this but I think
The older I get
Maybe I’ll get over it
It’s been way too long for the times we missed
I can’t believe it still hurts like this
[Verse 2]
The time between
Those cutting words
Built up our defenses never made no sense it just made me hurt
Do you believe
That time heals all wounds
It started getting better but it’s easy not to fight when I’m not with you
[Pre-Chorus]
[Chorus]
[Bridge]
What was I waiting for
I should’ve taken less and given you more
I should’ve weathered the storm
I need to say so bad
What were you waiting for
This could have been the best we ever had
[Chorus]
[Outro]
I’m just getting older
I’m not getting over you I’m trying to
I wish it didn’t hurt like this
It’s been way too long for the times we missed
I can’t believe it still hurts like this
Tłumaczenie piosenki
Analiza piosenki
W jednym z wywiadów John przyznał, że „The Older I Get” opowiada o jego relacji z ojcem. W przeszłości autor i jego rodzic nie mieli zbyt dobrych stosunków. Wraz z wiekiem Cooper nabrał jednak dystansu do ich nieporozumień i w końcu mu przebaczył. Gdy to zrobił, poczuł że spada z niego wielki ciężar, gdy po raz pierwszy od lat mógł myśleć o swym tacie z miłością, a nie żalem.
W tym utworze wokalista wyraża swój żal, że wcześniej nie wyciągnął ręki, godząc się ze swoim rodzicem. Zbyt długo zwlekał, uparcie trzymając się swojego stanowiska, które wyrobił sobie będąc jeszcze niedoświadczonym życiem młodzieńcem. Teraz, gdy jest już dojrzały dostrzega wszystko w zupełnie innym świetle. Doskonale widzi, jak niesprawiedliwie reagował, skupiając się tylko na sobie samym i nie dostrzegając motywów, jakie stały za zachowaniem swojego ojca. Przyznaje się więc do błędu, mimo że czuje się głupio ze świadomością, jak wiele lat zabrało mu uświadomienie sobie swoich błędów.
Mógł już znacznie wcześniej rozprawić się ze wszystkimi negatywnymi uczuciami, jakie żywił, ale był zbyt dumny i zaślepiony własnym punktem widzenia, by to zrobić. Najważniejsze jednak, że w końcu wszystko zostało wyjaśnione i jego więź z ojcem nareszcie odżyła.











Komentarze (0)