
Tekst piosenki
[Verse 1]
Welcome to your life
There’s no turning back
Even while we sleep
We will find you
[Chorus]
Acting on your best behaviour
Turn your back on Mother Nature
Everybody wants to rule the world
[Verse 2]
It’s my own design
It’s my own remorse
Help me to decide
Help me make the
[Chorus]
Most of freedom and of pleasure
Nothing ever lasts forever
Everybody wants to rule the world
[Bridge]
There’s a room where the light won’t find you
Holding hands while the walls come tumbling down
When they do, I’ll be right behind you
[Chorus]
So glad we’ve almost made it
So sad they had to fade it
Everybody wants to rule the world
[Instrumental Interlude]
[Chorus]
I can’t stand this indecision
Married with a lack of vision
Everybody wants to rule the—
Say that you’ll never, never, never, never need it
One headline, why believe it?
Everybody wants to rule the world
All for freedom and for pleasure
Nothing ever lasts forever
Everybody wants to rule the world
Tłumaczenie piosenki
Analiza piosenki
„Everybody Wants To Rule The World” to największy i najbardziej rozpoznawalny przebój brytyjskiego zespołu Tears For Fears. Na potwierdzenie jego popularności wydany 15 marca 1985 roku utwór zajął drugie miejsce na listach przebojów w Wielkiej Brytanii oraz pierwsze miejsce na muzycznych listach w USA, Kanadzie i Nowej Zelandii.
Lata później Roland Orzabal i Curt Smith zdradzili, że ich hit „Rule The World” prawie nie został nagrany, a później wydany. Panowie byli przekonani, że jej synkopowany rytm nie będzie pasował do elektronicznie synchronizowanych perkusji pojawiających się na pozostałej części albumu.
Roland Orzabal tłumaczył: „[…] Oprócz nietypowego rytmu shuffle, instrumentacja tej piosenki jest interesująca. Chociaż używa głównie akordów A i G, mocno zawiera sekstę w tych akordach, co oznacza, że przez większą część melodii słychać brzęczące E. Jest to melodyjne urządzenie, które nie jest dalekie od tradycyjnej muzyki indyjskiej, a jego pierwsze zastosowanie w muzyce pop można prześledzić w muzyce inspirowanej Ragą George’a Harrisona i The Rolling Stones.”
W jednym z wywiadów, który został udostępniony lata później Roland Orzabal stwierdził: „Mam na myśli, że ten utwór po prostu żyje własnym życiem. To szaleństwo, to znaczy on zawsze był popularny, ale potem… Jakiś czas temu przeprowadziłem wywiad z Reuters, czy coś takiego, z tą panią, która weszła na Spotify i odkryła, że jest około 140 coverów tej piosenki; Od Dona Henleya, Patti Smith, od Weezera i oczywiście Lorde. To szalone, to jedna z tych piosenek, prawda? Pamiętam z dzieciństwa, że były piosenki takie jak 'Lola’ The Kinks, po prostu, wiesz, zawsze będzie w pobliżu; to klasyk.”
„Nie rozumiem tego teraz i nie rozumiałem wtedy, to znaczy myślę, że to był sposób, w jaki Chris kazał nam improwizować każdego dnia, po naszej sesji nagraniowej, ja siadałem z gitarą, a Ian na klawiszach Chris był na Fairlight i wkrótce stało się to bez wysiłku. Za każdym razem przesuwaliśmy suwaki, nawet jeśli nie były w równowadze – ponieważ wtedy nie miałeś całkowitego przypomnienia i nie ma nic takiego, jak obecnie z komputerami, Pro Tools i Logic – za każdym razem, gdy je podnosiliśmy było po prostu 'wow.’ Jest w tym coś nieodłącznego, wiesz, po prostu ma magiczną jakość i jest tak cholernie proste.”












Komentarze (0)