Tekst piosenki
I got your letter today and I miss you all so much here
I can’t wait to see you all and I’m counting the days, dear
I still believe that there’s gold at the end of the world
And I’ll come home to Illinois on the day after tomorrow
It is so hard and it’s cold here and I’m tired of taking orders
And I miss old Rockford town up by the Wisconsin border
What I miss, you won’t believe, shoveling snow and raking leaves
And my plane will touch down on the day after tomorrow
I close my eyes every night and I dream that I can hold you
They fill us full of lies, everyone buys about what it means to be a soldier
I still don’t know how I’m supposed to feel
About all the blood that’s been spilled with God on his throne
Get me back home on the day after tomorrow
You can’t deny, the other side don’t want to die anymore than we do
What I’m trying to say is, don’t they pray to the same God that we do?
Tell me how does God choose whose prayers does he refuse?
Who turns the wheel? Who rolls the dice on the day after tomorrow?
I am not fighting for justice, I am not fighting for freedom
I am fighting for my life and another day in the world here
I just do what I’ve been told, we’re just the gravel on the road
And only the lucky ones come home on the day after tomorrow
And the summer, it too will fade and with it brings the winter’s frost, dear
And I know we too are made of all the things that we have
Lost here, I’ll be twenty-one today, I been saving all my pay
And my plane will touch down on the day after tomorrow
Tłumaczenie piosenki
Dostałem dziś wasz list i tak bardzo za wami tęsknię
Chciałbym móc już was zobaczyć i odliczam kolejne dni, kochanie
Wciąż wierzę, że gdzieś na krańcu świata jest skarb
i że pojutrze wrócę do domu, do Illinois
Nie jest lekko, nie jest ciepło i mam już dość słuchania rozkazów
I tęsknię za starym Rockford przy granicy z Wisconsin
Tęsknię też za, nie uwierzysz, odśnieżaniem i grabieniem liści
Mój samolot wyląduje już pojutrze
Co noc zamykam oczy i śnię, że mogę cię objąć
Opowiadają nam bajki, wszyscy je kupują, o tym, co to znaczy być żołnierzem
A ja wciąż nie wiem, co mam myśleć
O całej tej przelanej krwi, z Bogiem na jego tronie
Zabierzcie mnie z powrotem do domu, pojutrze
Nie zaprzeczysz, że jest druga strona, nie chcę umierać bardziej niż ktokolwiek inny
Co chcę powiedzieć, czyż oni się nie modlą do tego samego Boga co my?
Powiedz mi, jak Bóg wybiera czyich modlitw nie wysłucha?
Kto zakręci kołem? Kto rzuci kośćmi pojutrze?
Ja nie walczę o sprawiedliwość, ja nie walczę o wolność
Walczę o swoje życie i kolejny dzień na tym świecie
Robię, co mi każą, bo w końcu niewiele znaczymy
I tylko ci, którym się poszczęści pojutrze wrócą do domu
I lato też się skończy, po nim przyjdzie sroga zima, kochanie
I wiem, że na nas się składają wszystkie rzeczy
Już stracone, dziś będę miała dwadzieścia jeden lat, oszczędzałem każdy grosz
Mój samolot wyląduje pojutrze
Analiza piosenki
„Day After Tomorrow” to wydany 5 października 2004 roku utwór Toma Waitsa pochodzący z wydanego w tym samym czasie albumu studyjnego Artysty, zatytułowanego „Real Gone.” Piosenka została napisana z perspektywy żołnierza, który jest na wojnie, biorąc pod uwagę czas wydania może chodzić o wojnę w Iraku. Utwór przybiera luźną formę emocjonalnego, poruszającego listu pisanego do domu.
Osoba wypowiadająca się w piosence mówi o zderzeniu ideałów z trudną rzeczywistością, lęku przed śmiercią i wątpliwościami związanymi z prowadzeniem wojny, w której giną ludzie, którzy tak samo jak on modlą się do Boga, który decyduje o ich losie. Mężczyzna przyznaje, że ma dość słuchania rozkazów i „bycia niczym” na rzecz fałszywych obietnic i złudnych ideałów.
W 2004 roku w wywiadzie dla Harp Magazine, Tom Waits przyznał, że piosenka jest protest songiem inspirowanym wojną w Iraku: „Nienawidzę brzmieć cynicznie, ale wydaje mi się, że protest songi są jak rzucanie orzeszkami w goryla. Trudno uwierzyć, że taka piosenka zmieni kurs, na którym się znajdujemy. Ale jednocześnie ta piosenka Pete’a Seegera o 'Big Muddy’ stała się czymś więcej niż piosenką.”
„Nie chcę wnosić wkładu w retorykę, a nawet zakładać, że potrafię mówić o tych rzeczach na inteligentnym poziomie. Znam swoje własne ograniczenia… Przez pięć minut mogę brzmieć, jakbym dużo o czymś wiedział. Nie zostawaj zbyt długo, bo wypadnę w idiotkę. Ale wiem też, że wszyscy czują się, jakbyśmy jechali 90 mil na godzinę ślepą ulicą i nie zmyśliliśmy tego.”
Komentarze (0)