Tekst piosenki
[Chorus]
Let me take you down, because I’m going to Strawberry Fields
Nothing is real and nothing to get hung about
Strawberry Fields forever
[Verse 1]
Living is easy with eyes closed, misunderstanding all you see
It’s getting hard to be someone but it all works out
It doesn’t matter much to me
[Chorus]
[Verse 2]
No one I think is in my tree, I mean it must be high or low
That is you can’t you know tune in but it’s all right
That is I think it’s not too bad
[Chorus]
[Verse 3]
Always, no, sometimes think it’s me, but you know I know when it’s a dream
I think, er, no, I mean, er, yes, but it’s all wrong
That is I think I disagree
[Outro]
Strawberry Fields forever
Strawberry Fields forever
Cranberry sauce
Tłumaczenie piosenki
[Refren]
Pozwól, że zabiorę cię ze sobą bo idę do Truskawkowych Pól
Tam nic nie jest prawdziwe, nie ma się czym przejmować
Niech żyją truskawkowe Pola
[Zwrotka 1]
Życie z zamkniętymi oczami jest łatwe, źle interpretujesz wszystko, co widzisz
Trudno jest być kimś, ale wszystko i tak jakoś się układa
Więc się nie zamartwiam
[Refren]
[Zwrotka 2]
Siedzę sam na tym drzewie, to znaczy, że jest albo bardzo niskie albo wysokie
To znaczy, że nigdy mnie nie zrozumienie, ale nie zależy mi na tym
To wcale nie takie złe
[Refren]
[Zwrotka 3]
Zawsze, nie, czasami, myślę, że to ja, ale wiem, kiedy to, co widzę jest snem
Sadzę, yy, nie, to znaczy, yy, tak, ale to nieprawda
To znaczy, chyba jednak się zgadzam
[Wyjście]
Niech żyją Truskawkowe Pola
Niech żyją Truskawkowe Pola
Sos żurawinowy
Analiza piosenki
Lennon wspomina w tym kawałku swoje rodzinne strony. Oprócz nostalgii za utraconym już bezpowrotnie dzieciństwem „Strawberry Fields Forever” niesie za sobą też znacznie głębszą myśl. Autor zastanawia się tu, czym tak naprawdę jest otaczający nas świat. Dla niego wszystko jest względne, nie ma czegoś takiego jak rzeczywistość.
Każda rzecz zależy od naszej percepcji i często dwoje ludzi ma zupełnie inne spojrzenie na to samo. Większość z nas jednak woli wieść swe życie nie zastanawiając się nad światem. Wolą egzystować w iluzji, biorąc za pewnik to, co ogólnie przyjęte, co nie zawsze jest przecież słuszne. Dla nich każdy medal ma tak naprawdę tylko jedną stronę, ciężko jest im przyjąć do wiadomości, że ktoś myślący niezgodnie z utartymi schematami może mieć rację.
Lennon sam czuje się zagubiony w tym wszystkim. Niepewność co do tego, co jest prawdziwe, a co nie wciąż nie daje mu spokoju. Dlatego właśnie tęskni do czasów swej młodości, kiedy świat wydawał się znacznie mniej skomplikowany, czarne było czarne, a białe – białe. Teraz, gdy widzi już odcienie szarości, znacznie ciężej jest określić, co jest słuszne.
Komentarze (0)