Tekst piosenki
Standing on the edge of the crater
Like the prophets once said
And the ashes are all cold now
No more bullets and the embers are dead
Whispers in the air tell the tales
Of the brothers gone
Desolation, devastation
What a mess we made, when it all went wrong
Watching from the edge of the circus
For the games to begin
Gladiators draw their swords
Form their ranks for armageddon
I’m nuclear
I’m wild
I’m breaking up inside
A heart of broken glass
Defiled
Deep inside
The abandoned child
Standing on the edge of the underworld
Looking at the abyss
And I’m hoping for some miracle
To breakout to escape from all this
Whispers in the air tell the tales
Of a life that’s gone
Desolation, devastation
What a mess we made, when it all went wrong
I’m nuclear
I’m wild
I’m breaking up inside
A heart of broken glass
Defiled
Deep inside
The abandoned child
I’m nuclear
I’m wild
I’m breaking up inside
A heart of broken glass
Defiled
Deep inside
The abandoned child
Tłumaczenie piosenki
Stojąc na krawędzi krateru,
Jak przepowiedzieli prorocy,
A popioły są już zimne
Nie ma już kul, ogień już nie płonie
Szepty w powietrzu snują opowieści
O zaginionych braciach
Spustoszenie, dewastacja
To przez nas jest taki bałagan, kiedy to zeszło na złą drogę.
Patrząc z krawędzi areny
Na rozpoczynające się igrzyska
Gladiatorzy wyciągają miecze,
Formują szeregi na Armageddon.
Jestem atomowy,
Jestem dziki,
Rozpadam się wewnątrz,
Serce z potłuczonego szkła,
Zhańbiony,
Głęboko w środku
Porzucone dziecko.
Stojąc na krawędzi zaświatów
Patrząc w otchłań
Mając nadzieję na jakiś cud,
By się wyłamać, by uciec od tego wszystkiego
Szepty w powietrzu snują opowieści
O życiu które minęło
Spustoszenie, dewastacja
To przez nas jest taki bałagan, kiedy to zeszło na złą drogę.
Jestem atomowy,
Jestem dziki,
Rozpadam się wewnątrz,
Serce z potłuczonego szkła,
Zhańbiony,
Głęboko w środku
Porzucone dziecko.
Jestem atomowy,
Jestem dziki,
Rozpadam się wewnątrz,
Serce z potłuczonego szkła,
Zhańbiony,
Głęboko w środku
Porzucone dziecko.
Analiza piosenki
Autor w tekście utworu opowiada o tym, jak będzie wyglądał świat po zagładzie nuklearnej. Mężczyzna stoi na krawędzi krateru, który powstał po wybuchu bomby atomowej. Popiół już wygasł, a wokół słychać jedynie szepty ludzi, którzy opowiadają sobie co przeżyli. Wszyscy szukają swoich bliskich, jednak tracą już nadzieję, ze ich odnajdą. Bomba spowodowała ogromne spustoszenie i zdewastowała wiele miast. Wszyscy zdają sobie sprawę z tego, iż jest to wina człowieka.
Człowiek sam doprowadził do tego, iż wiele ludzi zginęło. Samo wynalezienie bomby atomowej przecież nie miało spowodować czegoś tak złego. Na świecie zapanował nieład.
Autor w tekście opowiada o wybuchu bomby atomowej, co również może mieć odniesienie do jego samego. On czuje się tak, jakby się cały rozpadał w środku. Jego serce jest potłuczone, a on czuje się zhańbiony. Czuje się niczym porzucone dziecko przez matkę.
Komentarze (0)