
Tekst piosenki
[Verse 1]
We’ve made such a mess of this place
There’s blood stains on your face
Watch everybody kneel and pray
In vein, in her name
God, everybody’s sleep walking but they think they’re awake
Our hands are always covered in shame
But it won’t wash away
[Pre-Chorus]
There’s blood in the water but it tastes so sweet
[Chorus]
Show me no mercy
And let it rain, let it rain
Show me no mercy
And let it rain
If you’re gonna make it hurt show me no mercy
[Verse 2]
This place is going up in flames
And we watch and we wait
And I think I kinda like the way it
It burns in my face
[Pre-Chorus]
There’s blood in the water but it tastes so sweet (tastes so sweet)
The sky is on fire, let it rain on me
[Chorus]
Show me no mercy
And let it rain, let it rain
Show me no mercy
And let it rain
If you’re gonna make it hurt show me no mercy
[Bridge]
There’s blood in the water
There’s blood in the water
Blood in the water but it tastes so sweet
There’s blood in the water
There’s blood in the water
Blood in the water but it tastes so sweet
God, everybody’s sleep walking but they think they’re awake
Our hands always covered in shame
But it won’t wash away
(In flames)
[Chorus]
Show me no mercy
And let it rain, let it rain
Show me no mercy
And let it rain
If you’re gonna make it hurt show me no mercy
Tłumaczenie piosenki
Analiza piosenki
W warstwie słownej utwór wydaje się być sprawozdaniem z rozpaczliwej próby wyzwolenia się z toksycznej relacji, w którą zaangażowana jest narratorka. W tekście piosenki wokalistka opowiada o tej relacji jako polu bitwy, na którym wszędzie znajduje plamy z rozlanej krwi. To efekt kłótni, awantur i problemów, które urodziły się w związku dwóch osób. Związku, który od dawna skazany jest na smutny koniec.
Utwór może być odczytywany nie tylko jako osobista opowieść o związku dwojga ludzi, ale jako uniwersalna opowieść o życiu w ogóle. Lynn mówi o ludziach pogrążonych w sennym marazmie, krążących bezładnie po świecie pozbawionym sensu. Wszystkim wydaje się, że wiedzą czego szukają, czego pragną. A tak naprawdę powielają jedynie utarte schematy.
Takie podejście porównuje do smaku zakrwawionej wody. Choć jest słodka w smaku, to tak naprawdę jest przecież trująca. Świat staje w płomieniach a my nie robimy nic by ugasić ten pożar. Oglądamy na żywo koniec świata jaki znamy. I boimy się zabrać głos, zawalczyć o to, co dobre i wartościowe. Bo znajdujemy w tym swoistą rozkosz, podoba nam się okrucieństwo. Tak, jak podobają nam się inne masochistyczne praktyki.











Komentarze (0)