Jhené Aiko Jukai

W utworze „Jukai” Jhenè przechodzi do „lasu”, jako że zyskujemy znacznie głębszy wgląd w jej umysł. Piosenka jest medytacją nad śmiertelnością. „Jukai” to las położony na górze Fuji, znany również jako Las Samobójców lub Morze Drzew i jest czasami określany jako najpopularniejsze miejsce samobójstw w Japonii.

„Pewnej nocy byłam w studio z Fisticuffs i oglądaliśmy dokument o Aokigaharze, lesie samobójców w Japonii. Moja prababcia urodziła się na Hawajach, ale tak naprawdę jest Japonką. Mój dziadek też jest Japończykiem. Więc zawsze chciałam tam pojechać. Po śmierci mojego brata – właściwie przez całe moje życie – bardzo interesowałam się śmiercią. Nie bałam się jej, ale byłam zainteresowana i zaintrygowana. Oglądałam ten [dokument] i to był taki piękny las. Może ludzie chodzą tam i czują się po prostu spokojni. Oczywiście, każdy ma inne powody, by podjąć taką decyzję.

To zdecydowanie miejsce, w którym byłam w myślach: 'Hmm, jeśli miałabym się na to zdecydować, jak bym to zrobiła?’. Zaczęliśmy więc od gitary i chciałam napisać piosenkę o tym miejscu i pójść tam w myślach. Wiem, że to brzmi chorobliwie, ale to była prawda. To była moja fantazja, żeby tam pojechać. Nie jest to super oczywiste w piosence, ale mówię jak moje stopy ciągle dotykają ziemi. Wtedy zostaję uratowana przez faceta. Wtedy spojrzałam w górę przez drzewa i zobaczyłam słońce. Czułam się, jakby uratowało mnie słońce, co samo w sobie jest [symboliczne]: Syn Boży lub słońce w naszym układzie słonecznym. Po prostu czułam się jak w historii miłosnej”.