Tekst piosenki
[Zwrotka 1]
Żebra, długie nogi w kółko idące do nieba
Blada skóra, czemu nie zawsze może być piękna?
Lustra, odwracam głowę, już więcej mnie nie zmuszaj
Bo nie chcę jeść ani pić, lepiej chwilę to przeleżeć
Widzisz to, co chcesz, widzisz to, co chcesz
Bo ty widzisz to, co chcesz, widzisz to, co chcesz
[Przejście]
Widzisz? (Huh, huh)
Widzisz? (Huh, huh)
Widzisz? (Huh, huh)
Widzisz? Widzisz?
[Zwrotka 2]
Każde miejsce w moim ciele ma wyglądać najlepiej
Wciągnę brzuch i zrobię rzęsy, wtedy czuję się pewniej
Nie chcę słuchać o lekach i tak się stresuję wiekiem
Na siebie ubiorę mniej, bo nigdy młodsza nie będę (Yhm)
Jak Kate Moss chcę mieć nogi, jak Winnie Harlow brzuch
Twarz jak Adriana Lima, tylko że młoda znów
Wezmą mnie na wybiegi, chodzę jak Gigi Hadid
Wezmą mnie na okładki, mogę się za to zabić
Szpara między udami, ściśnij mój nadgarstek
Mocne wcięcie mam w talii, nie jem po osiemnastej
Wbijam paznokcie w dłonie, jak się stresuję bardziej (Przestań)
Powtórzymy to zdjęcie, umiem wyglądać ładniej
[Przejście]
Widzę tylko to, co chcę, i powoli gasnę
Z każdym dniem zamykam się bardziej, bardziej
[Zwrotka 3]
Nie patrzę na ciebie jak dawniej
Zapomniałam, jak wyglądasz naprawdę
Mam tylko nasze odbicie, nie poznaję nas
Jeżeli tam jesteś, wróć do mnie
[Outro]
Wróć do mnie, wróć do mnie
Wróć do mnie, wróć do mnie
Tłumaczenie piosenki
Analiza piosenki
Piosenka opowiada o zaburzonym postrzeganiu własnego ciała, presji społecznej związanej z wyglądem i wyniszczającym dążeniu do niedoścignionego ideału piękna. Bohaterka nieustannie porównuje się do znanych modelek, analizuje każdy szczegół swojej sylwetki i próbuje zmieniać wygląd, aby poczuć się bardziej atrakcyjna. Jej samoocena staje się całkowicie uzależniona od odbicia w lustrze, zdjęć i opinii innych ludzi. Pojawiają się również niepokojące zachowania, takie jak ograniczanie jedzenia, obsesyjne kontrolowanie ciała i zadawanie sobie bólu w chwilach stresu. Pragnienie doskonałości stopniowo odbiera jej poczucie własnej wartości i prowadzi do coraz większego emocjonalnego wyczerpania.
Najbardziej poruszającym elementem utworu jest stopniowa utrata kontaktu z własną tożsamością. Bohaterka zaczyna dostrzegać jedynie wyobrażone niedoskonałości, tracąc zdolność spojrzenia na siebie w sposób rzeczywisty i życzliwy. Powtarzające się słowa o widzeniu tylko tego, co chce się zobaczyć, podkreślają mechanizm zniekształconego obrazu własnego ciała. W końcowych wersach pojawia się tęsknota za dawną wersją siebie lub za bliską osobą, której prawdziwy obraz również został przesłonięty przez obsesję na punkcie wyglądu. Całość stanowi przejmującą refleksję nad zaburzeniami odżywiania, dysmorfią ciała i destrukcyjnym wpływem nierealistycznych standardów urody, pokazując, jak pogoń za perfekcją może doprowadzić do utraty samego siebie.
Najbardziej poruszającym elementem utworu jest stopniowa utrata kontaktu z własną tożsamością. Bohaterka zaczyna dostrzegać jedynie wyobrażone niedoskonałości, tracąc zdolność spojrzenia na siebie w sposób rzeczywisty i życzliwy. Powtarzające się słowa o widzeniu tylko tego, co chce się zobaczyć, podkreślają mechanizm zniekształconego obrazu własnego ciała. W końcowych wersach pojawia się tęsknota za dawną wersją siebie lub za bliską osobą, której prawdziwy obraz również został przesłonięty przez obsesję na punkcie wyglądu. Całość stanowi przejmującą refleksję nad zaburzeniami odżywiania, dysmorfią ciała i destrukcyjnym wpływem nierealistycznych standardów urody, pokazując, jak pogoń za perfekcją może doprowadzić do utraty samego siebie.
