Tekst piosenki
Mama, take this badge from me
I can’t use it any more
It’s getting dark, too dark to see
I’m feelin’ like I’m knocking on Heaven’s door
Knock, knock, knocking on Heaven’s door
Knock, knock, knocking on Heaven’s door
Knock, knock, knocking on Heaven’s door
Knock, knock, knocking on Heaven’s door
Mama, put my guns in the ground
I can’t shoot them any more
That long cold black cloud is coming down
I’m feelin’ like I’m knocking on Heaven’s door
Knock, knock, knocking on Heaven’s door
Knock, knock, knocking on Heaven’s door
Knock, knock, knocking on Heaven’s door, ooh yeah
Knock, knock, knocking on Heaven’s door
Baby stay right here with me
Cause I can’t see you anymore
This ain’t the way it’s supposed to be
I feel I’m knocking on heaven’s door
Son won’t you remember me?
I can’t be with you anymore
A lawman’s life is never free
I feel I’m knocking on heaven’s door
Tłumaczenie piosenki
Mamo, weź ode mnie tę odznakę
Nie będzie mi już potrzebna
Robi się ciemno, już prawie nic nie widzę
Wydaje mi się, że już pukam do bram nieba
Pukam, pukam, pukam do bram nieba
Pukam, pukam, pukam do bram nieba
Pukam, pukam, pukam do bram nieba
Pukam, pukam, pukam do bram nieba
Mamo, odłóż moją broń na ziemię
Nie będę już z niej strzelał
Wielka, czarna chmura zwisa nisko nad moją głową
Wydaje mi się, że pukam do bram nieba
Pukam, pukam do bram nieba
Pukam, pukam do bram nieba, oo tak
Pukam, pukam do bram nieba
Kochanie, zostań ze mną
Już cię nie widzę
Nie tak to miało wyglądać
Wydaje mi się, że pukam do bram niebios
Synku, będziesz o mnie pamiętał?
Nie mogę tu z tobą zostać
Stróż prawa nigdy nie będzie wolny
Wydaje mi się, że pukam do bram nieba
Analiza piosenki
Tekst powszechnie uznawany za opowiadający o umieraniu. W pierwszych wersach utworu autor zwierza się, że nie ma już siły wypełniać swoich zobowiązań.
Nie radzi sobie z tym, co ma na głowie, z ciężarem swojego życia. Dlatego prosi „matkę” o to by zdjęła z niego wszystkie obciążenia. Mowa tutaj nie tylko o obowiązkach. Autor chce wyzbyć się też swoich marzeń, snów, a nawet swojego życia.
Czuje, że ogarnia go ciemność, że zbliża się śmierć, że „puka do drzwi niebios”. Jest to właśnie metaforyczny opis umierania, zbliżania się do innego świata. Wielka, czarna chmura zawisa nisko nad jego głową. Autor prosi swoją ukochaną, żeby go nie opuszczała, była przy nim w ostatnich chwilach.
Nic już nie widzi, świat znika sprzed jego oczu. Utwór stanowi poetyckie oczekiwanie na śmierć, pożegnanie z życiem i tym, co znane.
Komentarze (0)