Tekst piosenki
[Verse 1: Dominic Fike]
I guess you drive home from work
I hear the shuffle of the footsteps on the stone, yeah
And the god becomes a bird
And I’m stuck at home (At home)
I take a drag, take a turn, yeah
The GPS, it takes a life on of it’s own, yeah
And the ride becomes a curse
And I run out of my room
[Refrain: Dominic Fike]
Doo-doo
Doo-doo-doo-doo
[Verse 2: Dominic Fike & Emma Ogier]
So you call, alone
And the sun still rise
Rainin’ on the hotel, hotel
Let’s fly the plane
Where your dessert at?
I complain sometimes (I don’t)
I don’t train all the time (I don’t)
I spend more time in my automobile than I do with my mum
I’m not sanctified
I’m not Jesus Christ
But if this wine was water, I’d feel fit to drive
[Bridge: Love Spells]
I don’t know
How you’re goin’ to trick and deceive me, nut you complete me
I don’t know
How I’m goin’ to show you my curses, at my worstest
I forget my love is human (My love)
When I forget my love is human (My love)
[Outro: Love Spells]
Oh, oh
Oh, oh, oh, oh
Oh, oh
Oh, oh, oh
Oh, oh, oh, oh
Tłumaczenie piosenki
Pewnie wracasz autem z pracy
Słyszę szuranie kroków na kamieniu, tak
A bóg zmienia się w ptaka
I utknąłem w domu (W domu)
Zaciągam się, skręcam, tak
GPS zaczyna żyć własnym życiem, tak
A przejażdżka staje się przekleństwem
Więc wybiegam ze swojego pokoju
[Refren]
Doo-doo
Doo-doo-doo-doo
[Zwrotka 2]
Więc dzwonisz, będąc sama
A słońce wciąż wschodzi
Deszcz pada na hotel, hotel
Polećmy samolotem
Gdzie twój deser?
Czasami narzekam (Nie narzekam)
Nie ćwiczę cały czas (Nie ćwiczę)
Spędzam więcej czasu w samochodzie niż z własną matką
Nie jestem święty
Nie jestem Jezusem Chrystusem
Ale gdyby to wino było wodą, mógłbym prowadzić
[Bridge]
Nie wiem
Jak zamierzasz mnie zwieść i oszukać, a jednak mnie dopełniasz
Nie wiem
Jak mam ci pokazać moje przekleństwa, w moich najgorszych momentach
Zapominam, że moja miłość jest tylko człowiekiem (Moja miłość)
Kiedy zapominam, że moja miłość jest tylko człowiekiem (Moja miłość)
[Outro]
Oh, oh
Oh, oh, oh, oh
Oh, oh
Oh, oh, oh
Oh, oh, oh, oh
Analiza piosenki
Utwór „CABBY” to utrzymana w onirycznym, późnonocnym klimacie refleksja nad dystansem – fizycznym, emocjonalnym i duchowym – oraz nad tym, jak współczesne życie oddziela nas od ludzi i miejsc, które mogłyby nas dopełnić. Tytuł przywodzi na myśl taksówkę: pojazd, który wiezie cię do celu, podczas gdy ty pozostajesz bierny, obserwowany i samotny na tylnym siedzeniu.
Tekst jest pełen ruchu – powroty do domu, nawigacja GPS, samoloty, samochody – jednak jego emocjonalnym rdzeniem jest stan zawieszenia: podmiot liryczny przebywa w domu, wybiega ze swojego pokoju, niezdolny do pokonania dystansu dzielącego go od osoby po drugiej stronie słuchawki.
„CABBY” opowiada o samotności pasażera – o tym, jak pozwalamy, by życie nas gdzieś wiozło, nie mając jednocześnie wpływu na to, by skierować się ku ludziom, których kochamy. Utwór oddaje charakterystyczny dla współczesności ból: możesz zadzwonić, wysłać wiadomość, wyznaczyć trasę w GPS-ie, a mimo to wciąż tkwić w domu, wybiegać z pokoju i patrzeć, jak bóstwo zmienia się w ptaka.
Wyznanie zawarte w bridge’u – że zapominamy, iż miłość jest czymś ludzkim – stanowi serce piosenki: oczekujemy od miłości doskonałości, a potem dziwimy się, że jest ona, tak jak my, pełna skaz. Piosenka to swoisty akt uznania rzeczywistości: ta podróż jest przekleństwem, dystans jest prawdziwy, a najuczciwsze, co można zrobić, to przyznać, że zdarza nam się zapomnieć – by potem znów sobie przypomnieć i spróbować jeszcze raz.









