Tekst piosenki
[Chorus]
The rich, we eat ’em, my bed is calling me
The talon is six blocks the other way
We used to be just kids, my freedom
The walls fell in on me, for real
Look what that did to me, for real
The rich, we eat ’em
She fuck way better than my exes
A million, more epic
The features on her body is color corrected
That photoshop for real
[Verse 1]
So put the record on
I wanna sound like your spell tonight
We dine in Mother Nature in this fancy hotel
Is it a vine, or a chandelier?
There’s no time to be cavalier
[Verse 2]
Yeah, the walls and windows in vitro
Mexico or Miami?
I’ll PJ in my jammies
I’m jammin’, she jealous
We used to call her Kelly, now we don’t call her at all
[Chorus]
The rich, we eat ’em (Okay), my bed is calling me
The talon is six blocks the other way
We used to be just kids (Okay), my freedom (Freedom)
The walls fell in on me, for real
Look what that did to me, for real
The rich, we eat ’em
She fuck way better than my exes
A million, more epic
The features on her body is color corrected
That photoshop for real
(That photoshop for real)
[Post-Chorus]
The rich, she fuck
My exes, more epic
My body is calling
For real
[Verse 3]
Watch that aristocrat
Go down my digestive tract
I told her, hope at night
Woke up next to a socialite, yeah
I’m so old, these who crave freedom
Play game, no 2K for me
Gave that ho specific directions
And she messed it up, yeah
Tłumaczenie piosenki
Analiza piosenki
Omawiany tekst to utrzymany w zamglonym, cynicznym klimacie utwór, przesiąknięty luksusem i traktujący o konsumpcji – bogactwa, ludzi oraz doświadczeń – a także o towarzyszącym jej moralnym odrętwieniu. Dominic Fike kreuje postać narratora zanurzonego w świecie sławy i nadmiaru, kogoś, kto jednocześnie żywi urazę do bogaczy i czerpie przyjemność z ich stylu życia, traktuje relacje jako coś sztucznego i jednorazowego, a przy tym wciąż powraca do tego samego refrenu: bogaczy trzeba „zjeść”. Kluczowe jest tu słowo „cavalier (tłum. lekceważący, arogancki czy niedbały stosunek do innych)” – utwór jest pełen ludzi, których traktuje się w sposób bezceremonialny i niedbały.
Piosenka „LILY WAS A CAVALIER” to portret osoby żyjącej wewnątrz snu o bogactwie i sławie, która nabrała lekceważącego stosunku do wszystkiego: miłości, ludzkich ciał, podziałów klasowych, a nawet do samego siebie. Piosenka nie moralizuje, ona po prostu trwa w tym oparach. Powtarzające się w tekście „for real (tłum. naprawdę)” zdaje się podkreślać autentyczność, podczas gdy opisuje ciała poprawione w Photoshopie czy żyrandole przypominające pnącza roślin.
Ostateczny wniosek jest taki, że „zjadanie” bogaczy wcale nie czyni nas od nich wolnymi – sprawia jedynie, że stajemy się częścią tego samego mechanizmu nienasyconego apetytu. Narrator „zjada” bogaczy, wymienia byłe partnerki na „lepsze” wersje, budzi się u boku bywalców salonów, a mimo to brzmi zupełnie pusto. W tym utworze wszystko – ludzie, natura, miłość – staje się jedynie przedmiotem użytkowym, który można poddać edycji, a następnie wyrzucić.









