Tekst piosenki
Down in the park with the machmen
Meet the machines playing Kill by Numbers
Down in the park with a friend called Five
I was in a car crash or was it the war?
But I’ve never been quite the same
Little white lies like I was there
Come to Zom-Zom’s the place to eat
Like it was built in one day
You can watch the humans trying to run
Oh look, there’s a rape machine
I’d go outside if it’d look the other way
Wouldn’t believe the things they do
Down in the park
Where the chant is death, death, death
'Til sun cries morning
Down in the park with friends of mine
We are not lovers, we are not romantics
We are here to serve you
Different face but the words never change
Tłumaczenie piosenki
Jestem w parku z Machmanami
Poznajcie maszyny zabijające według kolejności
Jestem w parku ze znajomym zwanym Piątką
Miałem wypadek a może to była wojna?
Ale nigdy taki nie byłem
Mówię małe, niewinne kłamstwa jakbym tam był
Chodźcie do Zom-Zom’a, można tam dobrze zjeść
Zbudowali ten lokal w jeden dzień
Można poobserwować próbujących uciec ludzi
O, zobacz, gwałcąca maszyna
Gdybym wyszedł i odwrócił głowę
To nie uwierzyłbym w to, co robią
W parku,
Gdzie wszyscy skandują ,,śmierć, śmierć, śmierć!”,
Póki słońce nie rozpocznie poranka
Jestem z przyjaciółmi w parku
Nie jesteśmy kochankami, nie jesteśmy romantykami
Przyszliśmy, by ci służyć
Inna twarz, ale słowa wciąż te same
Analiza piosenki
Tekst tego kawałka osadzony jest w świecie stworzonym na potrzeby książki science fiction, którą Numan pisał, będąc jeszcze uczniem. Mimo że nigdy nie została wydana to i tak w twórczości autora znaleźć można wiele nawiązań do niej. W „Down In The Park” wokalista opisuje rzeczywistość, w której rządzą roboty, a człowiek sprowadzony jest do roli zwierzyny łownej.
Widzimy, jak maszyny oddają się bestialskiej rozrywce, zabijając, okaleczając i gwałcąc bezbronnych ludzi. To, co uderza nas chyba najmocniej w tym utworze to beznamiętność, z jaką cała ta sytuacja jest przedstawiona. Krwawy mord wydaje się tutaj czymś równie banalnym i normalnym, jak chodzenie do restauracji, albo oglądanie serialu. Numan chce nas skłonić do tego, byśmy zastanowili się nad tym, dokąd może nas zabrać postęp technologiczny, jeżeli wymknie się kiedyś ludzkości spod kontroli.
Rzeczywistość żywcem wyjęta z „Matrixa” może wydaje się czymś zabawnym, ale jednak uśmiech może nam trochę zrzednąć, gdy poświęcimy chwilę na przemyślenie tego, jak szybko się obecnie rozwijamy i do czego już teraz zdolne są maszyny. Science fiction ma to do siebie, że przedstawia możliwości, pobudza wyobraźnię i zachęca do refleksji. Czasem jednak dobrze napisana historia okazuje się po latach niepokojąco trafna. Miejmy nadzieję, że Gary jednak przewidział tego co nas czeka zbyt dobrze.
Komentarze (0)