Tekst piosenki
[Intro]
Yeah
[Strofa 1]
Tutt”a vita mia scritta 'ncopp’a nu giurnale
Cu ggente che legge e me giudica
Senza maje ce penzà a ch’aggio fatto
Pe stà 'ncoppa ccà ch”e vertiggine 'a subbeto
’O successo t’arrobba 'o lato tuojo migliore
Pecché ce l’hê dà a chi t’ascolta
E chi 'o ssape si overo m’ascoltano
Oppure me senteno sulo 'int’ê mumente muorte
’Sta vita che passa
L’aereo precipita e nn’te salve si staje dint’â prima classe
È solo nu modo pe murí cchiù comodo
È stupido ê vote a penzà ca sto stanco
I’ so’ sulo na foto 'ncopp’â locandina
I’ so’ sulo na voce ca nn’siente ma 'a vide
I’ so’ sulo n’umano ca ce l’ha fatta
Pecché teneva sulo cchiù cose da dicere
E no pecché
’Sta cullana a me me dà sulo fastidio (Uà)
Sto scetato, 'sta nuttata suggerisce (Uà)
’Sta ricchezza è stata sulo 'a conseguenza
Quando saje ca, si t’aggire, cade primma
„Comme faje a essere triste?
Comme faje a essere triste?
Comme faje a mantené tutte cose?”
Nun me schiaccio, i’ resisto sempe (Yeah)
[Ritornello]
I’ aggio espresso sulamente unu desiderio
Eramo tutte cchiù ricche primma 'int’â miseria
’Int’a na fotografia vecchia stammo ancora nuje
Nun veco 'a luce pecché simmo nuje
Stanno ancora n’atu paro 'e desiderie
’Sti sorde fanno 'a vita sulo meno bella
L’ammore serve a poco quando nn’è sincero
E tu rieste ingenuo, n’atu desiderio
[Strofa 2]
Viene ccà, fatte n’ata fotografia
I’ so’ sulo nu premio 'int’â galleria
Sto mangianno nu sacco senza appetito
Aggio chiesto tutte cose cu presunzione
Tutta 'sta gente t’applaude e te dà emozione
Ma, si vonno, te fanno ll’esecuzione
I’ tenevo na missione: rendere a patemo orgoglioso (E no)
Stevo stanco si durmevo, pure si m’arrepusavo
Cu 'sti mmane aggio scalato na muntagna
E pe chesto ca, si mangio, nun m”e lavo
Areto ê spalle conto 'e curtellate
Maje na mano ca m’ha dato na vuttata
Pecché dico grazie sulamente a mamma
O pe na foto 'nzieme a nu fan (Yeah)
Comme chiove, sto 'mpurpato
M’è rimasto nu cumpagno sulo
E me chiamma Manuele
Nn’sape manco 'o nomme d’arte mio
Sto perdenno l’umiltà
Sto vincenno tutt”e gare
Primma ca 'o munno va a puttane
M’ha dda fà n’atu miracolo
[Ritornello]
I’ aggio espresso sulamente unu desiderio
Eramo tutte cchiù ricche primma 'int’â miseria
’Int’a na fotografia vecchia stammo ancora nuje
Nun veco 'a luce pecché simmo nuje
Stanno ancora n’atu paro 'e desiderie
’Sti sorde fanno 'a vita sulo meno bella
L’ammore serve a poco quando nn’è sincero
E tu rieste ingenuo, n’atu desiderio
[Outro]
Rieste ingenuo, n’atu desiderio
Simmo nuje, nun veco 'a luce
Nun veco 'a luce
Tłumaczenie piosenki
Analiza piosenki
„DESIDERIO” to utwór pochodzący z wydanego 16 października 2026 roku pełnowymiarowego albumu studyjnego włoskiego rapera Emanuele Palumbo, lepiej znanego jako Geolier. Wydawnictwo noszące tytuł „TUTTO È POSSIBILE – ATTO II” ukazało się za pośrednictwem wytwórni Atlantic Records Italy oraz Warner Music Italy. Pierwotnie piosenka ukazała się 16 stycznia 2026 roku w ramach albumu Geoliera „TUTTO È POSSIBILE”.
Utwór „DESIDERIO” to refleksja nad przekleństwem spełnionego pragnienia – opowieść o tym, co dzieje się, gdy otrzymujemy wszystko, o czym marzyliśmy, tylko po to, by odkryć, że to samo pragnienie było źródłem problemu. Tytuł jest w liczbie pojedynczej: jedno pragnienie. Jednak utwór ukazuje, że gdy to jedyne pragnienie zostaje zaspokojone, rozmywa się na tysiące mniejszych, nienasyconych głodów. To wyznanie Geoliera, że sukces uczynił go uboższym w kwestiach, które naprawdę mają znaczenie.
„DESIDERIO” opowiada o tragedii spełnionych marzeń. Geolier osiągnął to jedno pragnienie, które nim kierowało: sukces, uznanie, możliwość sprawienia, by ojciec był z niego dumny, szansę na wyrwanie rodziny z biedy. Jednak ten sukces nie przyniósł spokoju, przyniósł za to osądy, izolację, utratę pokory oraz nostalgię za czasami ubóstwa, które przynajmniej pozwalało im trzymać się razem. Przez utwór przewija się motyw starej fotografii: wszyscy byli na niej razem – i byli bogatsi, bo mieli mniej do stracenia.
Tytuł jest w liczbie pojedynczej, ponieważ piosenka traktuje o tym jednym pragnieniu, które pochłonęło wszystkie pozostałe. Gdy zostało spełnione, pozostawiło po sobie pustkę, której nie da się wypełnić. Pieniądze sprawiają, że życie staje się mniej piękne. Miłość traci wartość, jeśli nie jest szczera. Światło zostaje przesłonięte właśnie przez tych ludzi, z którymi miało być dzielone. A mimo to pojawiają się „jeszcze jakieś pragnienia” – cykl trwa dalej, a pożądanie nigdy nie ustaje.
Końcowe słowa utworu – „Nun veco 'a luce (tłum. Nie widzę światła)” – nie są krzykiem rozpaczy, lecz stwierdzeniem faktu: artysta jest otoczony przez ludzi, którzy niegdyś byli jego światłem, a teraz stali się przeszkodą, która je zasłania. Pragnienie zostało spełnione, światło zniknęło, a wciąż nienasycone pragnienie pozostało.
Utwór „DESIDERIO” to refleksja nad przekleństwem spełnionego pragnienia – opowieść o tym, co dzieje się, gdy otrzymujemy wszystko, o czym marzyliśmy, tylko po to, by odkryć, że to samo pragnienie było źródłem problemu. Tytuł jest w liczbie pojedynczej: jedno pragnienie. Jednak utwór ukazuje, że gdy to jedyne pragnienie zostaje zaspokojone, rozmywa się na tysiące mniejszych, nienasyconych głodów. To wyznanie Geoliera, że sukces uczynił go uboższym w kwestiach, które naprawdę mają znaczenie.
„DESIDERIO” opowiada o tragedii spełnionych marzeń. Geolier osiągnął to jedno pragnienie, które nim kierowało: sukces, uznanie, możliwość sprawienia, by ojciec był z niego dumny, szansę na wyrwanie rodziny z biedy. Jednak ten sukces nie przyniósł spokoju, przyniósł za to osądy, izolację, utratę pokory oraz nostalgię za czasami ubóstwa, które przynajmniej pozwalało im trzymać się razem. Przez utwór przewija się motyw starej fotografii: wszyscy byli na niej razem – i byli bogatsi, bo mieli mniej do stracenia.
Tytuł jest w liczbie pojedynczej, ponieważ piosenka traktuje o tym jednym pragnieniu, które pochłonęło wszystkie pozostałe. Gdy zostało spełnione, pozostawiło po sobie pustkę, której nie da się wypełnić. Pieniądze sprawiają, że życie staje się mniej piękne. Miłość traci wartość, jeśli nie jest szczera. Światło zostaje przesłonięte właśnie przez tych ludzi, z którymi miało być dzielone. A mimo to pojawiają się „jeszcze jakieś pragnienia” – cykl trwa dalej, a pożądanie nigdy nie ustaje.
Końcowe słowa utworu – „Nun veco 'a luce (tłum. Nie widzę światła)” – nie są krzykiem rozpaczy, lecz stwierdzeniem faktu: artysta jest otoczony przez ludzi, którzy niegdyś byli jego światłem, a teraz stali się przeszkodą, która je zasłania. Pragnienie zostało spełnione, światło zniknęło, a wciąż nienasycone pragnienie pozostało.
