Tekst piosenki
[Intro]
(Mm-mm-mm-mm)
(Ooh, ooh)
(Ooh, ooh)
[Verse 1: An Yujin, Leeseo]
This is not a dream, 어젯밤에 긴
잠에 들었는데
걷힌 이불이 까만 두 발이
뭔가 좀 수상해
의식을 재운 내 본능은
너를 향하고
찢긴 기억의 한쪽 모서리를
혼자 추리를 해
[Chorus: Liz, Jang Wonyoung]
Mirror, mirror on the wall
방금 본 건 비밀로
새벽이슬을 밟고
돌아온 나의 모습
Mirror, mirror on the wall
넌 평소처럼 날 비춰줘
흐트러짐이란 없는
완벽히 완벽한 모습
[Post-Chorus: Gaeul]
(Ooh-ooh, ooh)
Oh, I know, I know, I know
(Ooh-ooh, ooh)
Oh, I know, I know, I know
[Verse 2: Rei, Gaeul]
반쯤 열린 저 문틈 사이로
따라온 바깥공기
어둠은 deep 시간은 late
내 맘은 참았던 기침을 해
그림자를 잃어버린
기분이 들어
너는 분명히 나와 이어진
거기 있었는데
[Chorus: An Yujin, Leeseo]
Mirror, mirror on the wall
방금 본 건 비밀로
새벽이슬을 밟고
돌아온 나의 모습
Mirror, mirror on the wall
넌 평소처럼 날 비춰줘
흐트러짐이란 없는
완벽히 완벽한 모습
[Post-Chorus: Gaeul, Rei]
(Ooh-ooh, ooh)
Oh, I know, I know, I know
(Ooh-ooh, ooh)
Oh, I know, I know, I know
(Ooh-ooh, ooh)
Oh, I know, I know, I know
(Ooh-ooh, ooh)
Oh, I know, I know, I know
[Bridge: An Yujin, Liz, Jang Wonyoung]
널 가지고 싶어 부수고 싶어
그리움, 미움, 증오
어떻게 그래 why’d you disappear?
마치 투명 인간처럼
식탁엔 poison apple, baby
살짝 베어 문 한 입
[Chorus: Liz, Jang Wonyoung]
Mirror, mirror on the wall
방금 본 건 비밀로
평정을 잠시 잃은
망가진 나의 모습
Mirror, mirror on the wall
I’m happily ever after all (Oh)
Out of a ten I’m eleven
완벽히 완벽한 모습
[Post-Chorus: Gaeul, Rei]
(Ooh-ooh, ooh)
Oh, I know, I know, I know
(Ooh-ooh, ooh)
Oh, I know, I know, I know
(Ooh-ooh, ooh)
Oh, I know, I know, I know
(Ooh-ooh, ooh)
Oh, I know, I know, I know
Tłumaczenie piosenki
Analiza piosenki
Utwór „Mirror Mirror” to mroczna, oniryczna reinterpretacja baśniowej ikonografii, stanowiąca jedną z najbardziej złożonych pod względem psychologicznym kompozycji w dyskografii zespołu. Piosenka opowiada o bohaterce, która nie sprawuje pełnej kontroli nad samą sobą. Jest ona prześladowana przez własne odbicie, którego nie potrafi do końca rozpoznać, i musi zdecydować, czy rozbić wizerunek doskonałości, czy pozwolić, by ten ją pochłonął.
Centralnym symbolem utworu jest magiczne zwierciadło znane z baśni o Królewnie Śnieżce – jednak w wersji IVE nie służy ono jedynie do zadawania pytań o urodę. Staje się płaszczyzną podziału, oddzielającą „ja”, które narratorka prezentuje światu, od tego, które ujawnia się w mrocznych godzinach.
„Mirror Mirror” to utwór o cenie, jaką płaci się za doskonałość, oraz o wolności, która pojawia się w momencie jej załamania. Wykorzystuje ona lustro nie jako narzędzie próżności, lecz jako instrument autokrytycznej analizy, zmuszając narratorkę do dostrzeżenia rozbieżności między prezentowanym przez nią obliczem a instynktami, które kierują nią w mroku.
Utwór nie próbuje niwelować tej rozbieżności poprzez proste zaakceptowanie niedoskonałości. Zamiast tego, napięcie jeszcze bardziej narasta: narratorka rości sobie prawo do doskonałości, która obejmuje również ruinę – do „szczęśliwego zakończenia”, które wcale nie wymaga zdjęcia klątwy. W ten sposób IVE kreują wizję „bohaterki” – dziewczyny, która nie jest niezniszczalna, lecz na nowo staje się pełnią. To postać, która spojrzała w lustro, dostrzegła w nim swoje rozczochrane, pełne pragnień i gniewu „ja” i uznała, że to również jest doskonałe.









