Tekst piosenki
[Verse 1]
I knew a boy in Reno had a cherry El Camino
And a weakness for a certain cowgirl kind
He saved up for a ring, but I was scared of shiny things
So I left a note and dropped him on a dime
[Chorus]
Yeah, I gotta keep movin’, gotta keep groovin’
Let that song that’s in my soul carry me on down the road
I gotta keep goin’ ’til the goin’s gone
’Til it’s gone, gone, gone
[Verse 2]
I took a job in Saginaw, I thought that I would love it, y’all
I miss that southern drawl in Abilene
I gathered up my pocket change and hit a couple Motel 8s
Kept myself awake with nicotine
[Chorus]
Yeah, I gotta keep movin’, gotta keep groovin’
Let that song that’s in my soul carry me on down the road
I gotta keep goin’ ’til the goin’s gone
’Til it’s gonе, gone, gone
[Guitar Solo]
[Verse 3]
Sometimеs your tires are in the mud, sometimes your cards run outta luck
Honey, you don’t have to live this way
Just find another exit and learn another lesson
That’s why the good Lord made the interstate
[Chorus]
Yeah, I gotta keep movin’, gotta keep groovin’
Let that song that’s in my soul carry me on down the road
I gotta keep goin’ ’til the goin’s gone
’Til it’s gone, gone, gone
[Outro]
’Til it’s gone, gone, gone
I gotta keep movin’
Tłumaczenie piosenki
[Zwrotka 1]
Wiedziałam, że chłopak w Reno ma wiśniowego El Camino
I słabość do pewnego rodzaju kowbojek
Zbierał na pierścionek, ale bałam się błyskotek
Więc zostawiłam mu liścik i podrzuciłam go za grosze
[Refren]
Tak, muszę iść dalej, muszę się bawić
Niech ta piosenka, która jest w mojej duszy, niesie mnie dalej drogą
Muszę iść dalej, aż minie to
Dopóki nie minie, nie minie, nie minie
[Zwrotka 2]
Podjęłam pracę w Saginaw, myślałam, że mi się spodoba
Tęsknię za tym południowym akcentem w Abilene
Zebrałam drobne i wpadłam do kilku Motel 8
Utrzymywałam się przytomności nikotyną
[Refren]
Tak, muszę iść dalej, muszę się bawić
Niech ta piosenka, która jest w mojej duszy, niesie mnie dalej drogą
Muszę iść dalej Idę, aż wszystko przeminie
Dopóki to nie przeminie, przeminie, przeminie
[Solo gitarowe]
[Zwrotka 3]
Czasami opony grzęzną w błocie, a czasem karty się kończą
Kochanie, nie musisz tak żyć
Po prostu znajdź inne wyjście i naucz się kolejnej lekcji
Dlatego dobry Bóg stworzył autostradę międzystanową
[Refren]
Tak, muszę iść dalej, muszę się wibrować
Niech ta piosenka, która jest w mojej duszy, niesie mnie drogą
Muszę iść dalej, aż wszystko przeminie
Dopóki to nie przeminie, przeminie, przeminie
[Outro]
Dopóki to nie przeminie, przeminie, przeminie
Muszę iść dalej
Wiedziałam, że chłopak w Reno ma wiśniowego El Camino
I słabość do pewnego rodzaju kowbojek
Zbierał na pierścionek, ale bałam się błyskotek
Więc zostawiłam mu liścik i podrzuciłam go za grosze
[Refren]
Tak, muszę iść dalej, muszę się bawić
Niech ta piosenka, która jest w mojej duszy, niesie mnie dalej drogą
Muszę iść dalej, aż minie to
Dopóki nie minie, nie minie, nie minie
[Zwrotka 2]
Podjęłam pracę w Saginaw, myślałam, że mi się spodoba
Tęsknię za tym południowym akcentem w Abilene
Zebrałam drobne i wpadłam do kilku Motel 8
Utrzymywałam się przytomności nikotyną
[Refren]
Tak, muszę iść dalej, muszę się bawić
Niech ta piosenka, która jest w mojej duszy, niesie mnie dalej drogą
Muszę iść dalej Idę, aż wszystko przeminie
Dopóki to nie przeminie, przeminie, przeminie
[Solo gitarowe]
[Zwrotka 3]
Czasami opony grzęzną w błocie, a czasem karty się kończą
Kochanie, nie musisz tak żyć
Po prostu znajdź inne wyjście i naucz się kolejnej lekcji
Dlatego dobry Bóg stworzył autostradę międzystanową
[Refren]
Tak, muszę iść dalej, muszę się wibrować
Niech ta piosenka, która jest w mojej duszy, niesie mnie drogą
Muszę iść dalej, aż wszystko przeminie
Dopóki to nie przeminie, przeminie, przeminie
[Outro]
Dopóki to nie przeminie, przeminie, przeminie
Muszę iść dalej
Analiza piosenki
Wydany 26 czerwca 2026 roku utwór „Till The Going’s Gone” to singiel amerykańskiej piosenkarki country Mirandy Lambert, który stanowi zapowiedź jej nowego albumu studyjnego. Wydawnictwo noszące tytuł „Crisco” ukaże się 2 października 2026 roku za pośrednictwem wytwórni Mercury Nashville Records.
Utwór „Till The Going’s Gone” to kronika niespokojnego amerykańskiego ducha – kobiety, dla której ruch nie jest jedynie reakcją na okoliczności, ale fundamentalną, niezachwianą tożsamością. Bohaterka Lambert uosabia przeciwny impuls: definiują ją odejścia, odmowa ustatkowania się i niezachwiane przywiązanie do otwartej drogi. Utwór nie opowiada o ucieczce od czegoś ani o pędzeniu ku czemuś, opowiada o świętej, niemal duchowej konieczności samego biegu.
Tytułowe sformułowanie – „til the going’s gone” – to radykalna deklaracja, że ruch ustanie dopiero wtedy, gdy sam ruch stanie się niemożliwy. Dopóki droga dosłownie się nie skończy, będzie jechać dalej, uczyć się dalej, odchodzić dalej. To hymn ku czci przemijania, list miłosny do lusterka wstecznego i ciche potwierdzenie, że dla niektórych dusz dom to nie miejsce, lecz nieustanny akt podróży.
Singiel „Till The Going’s Gone” to definitywny wyraz sprzeciwu niespokojnej duszy wobec udomowienia. Celebruje wieczną teraźniejszość samej podróży. Kobieta nie chce „dotrzeć” do konkretnego miejsca w tradycyjnym sensie, chce być stale w drodze, na zawsze tuż za ostatnim zjazdem i zbliżać się do kolejnego.
Outro sugeruje życie zdefiniowane nie przez osiągnięcia czy relacje, ale przez czystą, nieprzerwaną linię drogi za i przed sobą. Lambert stworzyła bohaterkę, która jest jednocześnie głęboko ludzka i niemal mityczna – współczesną kowbojkę, która wie, że jedyną rzeczą gorszą od samotności jest bezruch. Wolałaby zgubić się na autostradzie międzystanowej niż znaleźć się w domu z pierścionkiem na palcu, bo dla niej autostrada nie jest środkiem do celu, to jedyny dom, jaki kiedykolwiek naprawdę znała. W świecie, który wymaga od nas wyboru celu, Lambert wybiera podróż i jedzie, aż sama droga się skończy.
Utwór „Till The Going’s Gone” to kronika niespokojnego amerykańskiego ducha – kobiety, dla której ruch nie jest jedynie reakcją na okoliczności, ale fundamentalną, niezachwianą tożsamością. Bohaterka Lambert uosabia przeciwny impuls: definiują ją odejścia, odmowa ustatkowania się i niezachwiane przywiązanie do otwartej drogi. Utwór nie opowiada o ucieczce od czegoś ani o pędzeniu ku czemuś, opowiada o świętej, niemal duchowej konieczności samego biegu.
Tytułowe sformułowanie – „til the going’s gone” – to radykalna deklaracja, że ruch ustanie dopiero wtedy, gdy sam ruch stanie się niemożliwy. Dopóki droga dosłownie się nie skończy, będzie jechać dalej, uczyć się dalej, odchodzić dalej. To hymn ku czci przemijania, list miłosny do lusterka wstecznego i ciche potwierdzenie, że dla niektórych dusz dom to nie miejsce, lecz nieustanny akt podróży.
Singiel „Till The Going’s Gone” to definitywny wyraz sprzeciwu niespokojnej duszy wobec udomowienia. Celebruje wieczną teraźniejszość samej podróży. Kobieta nie chce „dotrzeć” do konkretnego miejsca w tradycyjnym sensie, chce być stale w drodze, na zawsze tuż za ostatnim zjazdem i zbliżać się do kolejnego.
Outro sugeruje życie zdefiniowane nie przez osiągnięcia czy relacje, ale przez czystą, nieprzerwaną linię drogi za i przed sobą. Lambert stworzyła bohaterkę, która jest jednocześnie głęboko ludzka i niemal mityczna – współczesną kowbojkę, która wie, że jedyną rzeczą gorszą od samotności jest bezruch. Wolałaby zgubić się na autostradzie międzystanowej niż znaleźć się w domu z pierścionkiem na palcu, bo dla niej autostrada nie jest środkiem do celu, to jedyny dom, jaki kiedykolwiek naprawdę znała. W świecie, który wymaga od nas wyboru celu, Lambert wybiera podróż i jedzie, aż sama droga się skończy.
Komentarze (0)