NOFX Linoleum

Mike zawarł tu przygnębiającą, ale niepokojąco prawdziwą wizję punkowca, młodego człowieka bez większych perspektyw, zagubionego w trudnym do ogarnięcia, szarym świecie. Nieprzypadkowo kawałek ten nazywa się „linoleum”. To właśnie tym materiałem pokryta jest podłoga bohatera, którą on sam opisuje jako swą najlepszą przyjaciółkę. Symbolizuje to jego poczucie, że znajduje się praktycznie na samym dnie, otoczony przez rzeczywistość tak beznadziejną, że aż zabawną.

Nie potrafi nic zrobić ze swoim życiem. Wszystko, co uważa za ważne, prędzej czy później ląduje razem z nim na tej podłodze, każde marzenie zostaje zabite w obliczu świata, do którego ten młody człowiek po prostu nie pasuje. Autor zdaje sobie sprawę, że wielu ludzi znajduje się w podobnym położeniu, co opisywany tutaj punkowiec. Wokół nas pełno jest ludzi, którym się nie powiodło, mających ciągłego pecha i nie potrafiących się odnaleźć w tej dzikiej, pędzącej na łeb, na szyję rzeczywistości.

Zatrważająco wielu młodych kończy na marginesie, zepchniętych tam przez społeczeństwo, które nie lubi niczego odstającego od normy. Bohater tego kawałka jest w każdym z nas, dochodząc do głosu kiedy nie powodzi się nam zbyt dobrze. Czy się w niego zmienimy, zależy tylko od nas i od tego, jak bardzo uda się nam wykorzystać nasze życia.