Tekst piosenki
[Verse 1]
I see it everywhere
The bad things start to end
Mono no aware
I used to get so scared
[Verse 2]
For flowers to expire
For love to lose dealre
For you to get so tired
I’m scared of getting tired
[Pre-Chorus]
So as rivers dry
And teare subside
Nights will end
And come again
[Chorus]
It’s okay to fall and turn to blue
It’s okay to love and okay to lose
The beauty is you don’t have to choose
[Verse 3]
Everybody dies
And I still ask why
Why people
Make themselvеs cry
[Bridge]
But mono no aware
It’s getting late it’s scarcе
To find someone you truly care about
[Pre-Chorus]
Out as rivers dry
And tears subside
Nights will end
And come again
So as rivers dry
And teare subside
Nights will end
And come again
[Chorus]
It’s okay to fall and turn to blue
It’s okay to love and okay to lose
But the beauty is you don’t have to choose
But the beauty is you don’t have to choose
You don’t have to choose
[Outro]
Mono
No
Tłumaczenie piosenki
Widzę to wszędzie
Złe rzeczy zaczynają się kończyć
Mono nieświadoma
Kiedyś tak się bałam
[Zwrotka 2]
Żeby kwiaty zwiędły
Żeby miłość straciła
Żebyś się tak zmęczyła
Boję się zmęczyć
[Pre-Chorus]
Więc gdy rzeki wyschną
A łzy opadną
Noce się skończą
I powrócą
[Refren]
W porządku jest upaść i stać się smutnym
W porządku jest kochać i stracić
Piękno jest w tym, że nie musisz wybierać
[Zwrotka 3]
Wszyscy umierają
I wciąż pytam dlaczego
Dlaczego ludzie
Płaczą
[Bridge]
Ale mono nieświadomy
Robi się późno, to rzadkość
Znaleźć kogoś, na kim naprawdę ci zależy
[Pre-Chorus]
Więc gdy rzeki wyschną
A łzy opadną
Noce się skończą
I powrócą
Więc gdy rzeki wyschną
A łzy ustąpią
Noce się skończą
I powrócą
[Refren]
To w porządku upaść i stać się smutnym
To w porządku kochać i to w porządku tracić
Ale piękno polega na tym, że nie musisz wybierać
Ale piękno polega na tym, że nie musisz wybierać
Nie musisz wybierać
[Outro]
Mono
Nie
Analiza piosenki
Utwór „Mono No Aware” odzwierciedla kruchą, ulotną naturę życia i emocji, czerpiąc z japońskiej koncepcji „mono no aware”, która opisuje łagodny smutek lub świadomość przemijania. W całym utworze narratorka zmaga się z lękiem przed końcem – więdnącymi kwiatami, blaknięciem miłości, zmęczeniem ludzi, a ostatecznie samą śmiertelnością. Te lęki są głęboko ludzkie, zakorzenione w instynkcie trzymania się tego, co piękne i znaczące, zanim zniknie.
Jednak zamiast trwać w rozpaczy, utwór stopniowo zmierza w kierunku akceptacji. Powtarzające się obrazy wysychających rzek, opadających łez i kończących się nocy sugerują, że wszystko – w tym ból – jest tymczasowe. W cyklicznej naturze życia kryje się ciche pocieszenie: po końcu zawsze następują początki. Ta perspektywa łagodzi lęk przed stratą, przekształcając go w naturalny rytm, a nie w coś czysto tragicznego.
Refren oddaje emocjonalny rdzeń utworu, podkreślając, że w porządku jest czuć głęboko – pogrążać się w smutku, kochać w pełni i doświadczać straty. Wers „piękno polega na tym, że nie musisz wybierać” sugeruje, że radość i smutek nie są przeciwieństwami, między którymi musimy wybierać, ale doświadczeniami, które współistnieją. Miłość nieuchronnie niesie ze sobą ryzyko straty, ale to właśnie to ryzyko nadaje jej sens.
Utwór sugeruje, że uznanie przemijania nie umniejsza piękna życia – wręcz je uwydatnia. Świadomość, że wszystko przeminie, sprawia, że każda chwila, każde połączenie i każda emocja stają się cenniejsze. Zamiast opierać się zmianie lub obawiać się końca, utwór zachęca do przyjęcia pełnego spektrum ludzkich doświadczeń z otwartością i współczuciem.












Komentarze (0)