Tekst piosenki
[Intro: Carmen]
Budzę się, nie mam siły, kładę się – powtórz
Budzę się, nie mam siły, kładę się – powtórz
Budzę się, nie mam siły, kładę się – powtórz
Budzę się, nie mam siły, kładę się – powtórz
Budzę się, nie mam siły, kładę się – powtórz
Budzę się, nie mam siły, kładę się – powtórz
[Zwrotka 1]
Zmieniam stan skupienia, teraz widzę więcej
Jakby z drzew owoce same wpadały mi w ręce
Nie boję się prawdy, a to teraz, kurwa, rzadkie
I tak długo mnie nie było, jakbym wracał po odsiadce
A musiałem się uwolnić sam od siebie
Każda z myśli mi wpełzała pod powiekę
I ściekała po policzku, popijam Hibiskus
Piszę parę wersów, nie szukamy wyjść już
Mówili, że nie mamy przyszłości
A ja bałem się swojej przeszłości
Pewne sprawy są nie do obejścia
Uzbierał się stos mi, spłonie na nim wiedźma
Człowiek z porcelany – tłukę się i sklеjam
Wrócę kiedyś lepszy, nawet jak się niе da
Byłem popękany, nie umiałem przestać
O kogo mam zadbać jeśli nie o siebie?
[Refren]
Nadal są miejsca do których nie chce wracać
Wróciłbym tam tylko dla Ciebie
Dalej są ludzie, o których szkoda gadać
Co zrobiliby wszystko dla Ciebie
Czuję aż za dużo, od lat serce mi się kraja
Kocham to co czuję do Ciebie
Zwiedziłem pół świata i nie ma nic na świecie
Lepszego od bycia dla Ciebie
[Bridge: Carmen, Szczyl]
To było wszystko dla Ciebie
Wszystko dla Ciebie
Nie mogę wracać, wrócę po Ciebie
Nie lubię świata bez Ciebie
Ja, ja, ja, ja, ja
Bez Ciebie, bez Ciebie
[Zwrotka 2: Szczyl, Carmen]
Dzisiaj mam kontakt dobry ze sobą
Więc nie będę sam już
Nie jestem długo tą samą osobą
Z piosenek artystek co przy mnie nie mogą być dłużej
Dzisiaj więcej rozumiem i mam w sobie tonę wstydu
Zrobiłem w życiu rzeczy, których nie powtórzę
Pościerałem kurzę i przetańczyłem burzę, bez Ciebie (bez Ciebie)
Zdjąłem z głowy kaptur i poznałem lepiej siebie (bez Ciebie)
Napisałem coś dla siebie
Bo zgubiłem po drodze to kim naprawdę jestem
[Refren]
Są miejsca do których nie chce wracać
Wróciłbym tam tylko dla Ciebie
Dalej są ludzie, o których szkoda gadać
Co zrobiliby wszystko dla Ciebie
Czuję aż za dużo, od lat serce mi się kraja
Kocham to co czuję do Ciebie
Zwiedziłem pół świata i nie ma nic na świecie
Lepszego od bycia dla Ciebie
Nadal są miejsca do których nie chce wracać
Wróciłbym tam tylko dla Ciebie
Dalej są ludzie, o których szkoda gadać
Co zrobiliby wszystko dla Ciebie
Czuję aż za dużo, od lat serce mi się kraja
Kocham to co czuję do Ciebie
Zwiedziłem pół świata i nie ma nic na świecie
Lepszego od bycia dla Ciebie
[Outro: Carmen]
Budzę się, nie mam siły, kładę się – powtórz
Budzę się, nie mam siły, kładę się – powtórz
Budzę się, nie mam siły, kładę się – powtórz
Budzę się, nie mam siły, kładę się – powtórz
Tłumaczenie piosenki
Analiza piosenki
Tekst opowiada o wychodzeniu z bardzo trudnego okresu, odzyskiwaniu kontaktu z samym sobą i próbie poukładania własnej przeszłości. Bohater mówi o zmęczeniu, braku siły, natłoku myśli, wstydzie i poczuciu, że przez długi czas był zagubiony we własnym życiu. Jednocześnie zaczyna coraz lepiej rozumieć siebie i przyznaje, że zrobił rzeczy, których żałuje i których nie chciałby powtórzyć. Motyw „człowieka z porcelany” dobrze pokazuje jego kruchość, bo bohater ciągle się rozpada i próbuje na nowo poskładać. Najważniejsza staje się dla niego świadomość, że musi w końcu zadbać o samego siebie.
Druga warstwa tekstu dotyczy bardzo silnej więzi z drugą osobą, która nadal pozostaje dla bohatera niezwykle ważna. Są miejsca i ludzie, do których nie chce wracać, ale dla tej osoby byłby gotów to zrobić. Mimo podróży, zmian i pracy nad sobą nie znajduje niczego, co dawałoby mu podobne poczucie bliskości. Jednocześnie tekst nie jest tylko prostą piosenką miłosną, bo dużo miejsca zajmuje tu dojrzewanie, akceptacja własnych błędów i odzyskiwanie własnej tożsamości. Całość można więc odczytać jako historię człowieka, który po okresie emocjonalnego rozpadu próbuje stać się lepszą wersją siebie, ale nadal bardzo mocno tęskni za kimś, kto był ważną częścią jego życia.
Druga warstwa tekstu dotyczy bardzo silnej więzi z drugą osobą, która nadal pozostaje dla bohatera niezwykle ważna. Są miejsca i ludzie, do których nie chce wracać, ale dla tej osoby byłby gotów to zrobić. Mimo podróży, zmian i pracy nad sobą nie znajduje niczego, co dawałoby mu podobne poczucie bliskości. Jednocześnie tekst nie jest tylko prostą piosenką miłosną, bo dużo miejsca zajmuje tu dojrzewanie, akceptacja własnych błędów i odzyskiwanie własnej tożsamości. Całość można więc odczytać jako historię człowieka, który po okresie emocjonalnego rozpadu próbuje stać się lepszą wersją siebie, ale nadal bardzo mocno tęskni za kimś, kto był ważną częścią jego życia.
Komentarze (0)