Tekst piosenki
Would it be so wrong to be on the take?
I’ve been blowing all the ducks away
Just another weekday
Wouldn’t be so bad if you’d just engage
And kept running from a memory
Of living through the same thing
Like Orion when I wake up in the morn’
There’s a fire burning
Just there out of reach
I keep moving through the revolving doors
It’s only my depression, baby
Where do I belong?
Will it change with time?
You’ve been running down a different road
And I keep moving to the inside
But now I found my fortune
I know she can’t relate
We keep time on a different plane
Where everything’s always changing
Did I blow it?
Did it just explode?
There’s a lion hanging from my teeth
I can taste it but I can’t get close
It’s only my depression, baby
There’s a whole world running away from me
There’s a lion hangin on my neck
I can tame it
But he might break free
Who’s that?
It’s only my depression, baby
Tłumaczenie piosenki
Roztrwaniam wszystko, co wpadło mi w ręce
Kolejny zwykły dzień
Nie byłoby tak źle, gdybyś tylko się zaangażowała
I przestała uciekać przed wspomnieniem
Życia wciąż tym samym schematem
Jak Orion, gdy budzę się o poranku
Czuję płonący ogień
Tuż poza moim zasięgiem
Wciąż przechodzę przez obrotowe drzwi
To tylko moja depresja, kochanie
Gdzie jest moje miejsce?
Czy to się z czasem zmieni?
Ty podążasz inną drogą
A ja wciąż szukam schronienia w swoim wnętrzu
Ale teraz odnalazłem swoje szczęście
Wiem, że ona tego nie zrozumie
Istniejemy w różnych wymiarach czasu
Gdzie wszystko ciągle się zmienia
Czy wszystko zepsułem?
Czy to po prostu wybuchło?
Lew wisi mi na zębach
Czuję jego smak, ale nie mogę się zbliżyć
To tylko moja depresja, kochanie
Cały świat przede mną ucieka
Lew wisi mi na szyi
Mogę go oswoić
Ale może się wyrwać
Kto to?
To tylko moja depresja, kochanie
Analiza piosenki
Adam Granduciel, lider The War On Drugs powiedział o singlu: „’Who’s That’ napisałem w dziesięć minut, gdzieś pomiędzy pierwszą kawą a odwiezieniem dziecka do szkoły. To piosenka o próbie pokochania samego siebie mimo rzeczy, nad którymi nie zawsze mamy kontrolę, takich jak lęk, depresja i zwątpienie w siebie, które mogą stanąć nam na drodze do życia, jakiego naprawdę pragniemy”.
Utwór „Who’s That” to przejmująca, podszyta zmęczeniem rozmowa z samą depresją. Piosenka nie traktuje depresji jako przelotnego nastroju, lecz jako obecność – niemalże osobę – która towarzyszy podmiotowi lirycznemu w codzienności, w relacjach i w chwilach ciągłych zmian. Powracające pytanie „Kto to?” oraz odpowiedź „To tylko moja depresja, kochanie” stanowią klamrę kompozycyjną utworu. Odpowiedź ta jest jednocześnie wyznaniem i próbą bagatelizowania: to tylko depresja, a zarazem wszystko, co istotne.
Zarówno pod względem muzycznym, jak i tekstowym, utwór oddaje naturę przewlekłej depresji: nie jest to gwałtowna rozpacz, lecz cichy, uporczywy szum. To uczucie bycia obecnym, a jednocześnie nieobecnym, kochania kogoś przy jednoczesnym wycofywaniu się w głąb siebie, prób nawiązania kontaktu, gdy na karku siedzi ci bestia.
Słowo „kochanie” w refrenie nadaje depresji niemal czuły, a nawet bliski ton – wszak po latach wspólnego życia stała się ona częścią samej osoby. Tragedia polega na tym, że ani podmiot liryczny, ani jego partner nie potrafią się od niej całkowicie uwolnić. Piosenka oferuje zrozumienie: tak właśnie wygląda stan, w którym depresja jest trzecią osobą w każdym pomieszczeniu – zawsze domaga się dostrzeżenia i zawsze odpowiada, gdy pytasz: „Kto to?”.











Komentarze (0)