Tekst piosenki
[Strofa 1]
Ci sono cose che non scorderò
Stasera ho freddo e il cielo non è blu
E ti immagino, come in bilico
Tra le cose che ora più non ho
E ti immagino, qui a riportarmi dentro tutto
A mischiare i sogni ed ordinarmi il giorno
[Strofa 2]
Ci sono cose che non lascerò
Anche se sai che non ti parlo più
Tu voli dentro me, come un foglio blu
Sai che cosa c’è? Non ne posso più
[Pre-Ritornello]
Di sentire sempre tutto il doppio
Che mi manca un mondo
E che c’è sempre spazio per un rimpianto
[Ritornello]
Però ti voglio bene io
E non ti lascio andare via
So che forse è banale
Ma ci inizio a pensare
Quando è buio e rimane solo
Questa insensata voglia di te
Questa insensata voglia di te
[Bridge]
Ci sono cose che non rivedrò
E forse è giusto anche lasciarle lì
Nei ricordi che lascio sempre giù
Come anelli persi giù nel mare blu
Ti mando spesso i miei pensieri
E mi domando sempre
Chissà se li senti e se li senti veri
[Ritornello]
Però ti voglio bene io
E non ti lascio andare via
Sei il senso del rifugio mio
La porta per la nostalgia
So che forse è banale
Ma ci inizio a pensare
Quando è buio e rimane
Questa insensata voglia di te
Questa insensata voglia di te
Tłumaczenie piosenki
[Zwrotka 1]
Są rzeczy, których nie zapomnę
Dzisiaj jest mi zimno, a niebo nie jest błękitne
I wyobrażam sobie ciebie, jakbyś balansowała
Między tym, czego już nie mam
I wyobrażam sobie ciebie, jak przywracasz mi wszystko
Mieszając sny i porządkując mój dzień
[Zwrotka 2]
Są rzeczy, których nie porzucę
Chociaż wiesz, że już z tobą nie rozmawiam
Lecisz we mnie, jak niebieski liść
Wiesz co? Nie mogę już tego znieść
[Pre-Chorus]
Ciągłego odczuwania wszystkiego podwójnie
Że brakuje mi całego świata
I że zawsze jest miejsce na żal
[Refren]
Ale ja cię kocham
I nie pozwolę ci odejść
Wiem, że może to banalne
Ale zaczynam o tym myśleć
Kiedy jest ciemno i zostaje tylko
Ta bezsensowna tęsknota za tobą
Ta bezsensowna tęsknota za tobą
[Bridge]
Są rzeczy, których już nie zobaczę
I może dobrze jest je tam zostawić
W wspomnieniach, które zawsze odkładam na bok
Jak pierścienie zagubione w błękitnym morzu
Często wysyłam ci moje myśli
I zawsze się zastanawiam
Czy je czujesz i czy są dla ciebie prawdziwe
[Refren]
Ale ja cię kocham
I nie pozwolę ci odejść
Jesteś sensem mojego schronienia
Bramą do tęsknoty
Wiem, że to może banalne
Ale zaczynam o tym myśleć
Kiedy robi się ciemno i zostaje
Ta bezsensowna tęsknota za tobą
Ta bezsensowna tęsknota za tobą
Są rzeczy, których nie zapomnę
Dzisiaj jest mi zimno, a niebo nie jest błękitne
I wyobrażam sobie ciebie, jakbyś balansowała
Między tym, czego już nie mam
I wyobrażam sobie ciebie, jak przywracasz mi wszystko
Mieszając sny i porządkując mój dzień
[Zwrotka 2]
Są rzeczy, których nie porzucę
Chociaż wiesz, że już z tobą nie rozmawiam
Lecisz we mnie, jak niebieski liść
Wiesz co? Nie mogę już tego znieść
[Pre-Chorus]
Ciągłego odczuwania wszystkiego podwójnie
Że brakuje mi całego świata
I że zawsze jest miejsce na żal
[Refren]
Ale ja cię kocham
I nie pozwolę ci odejść
Wiem, że może to banalne
Ale zaczynam o tym myśleć
Kiedy jest ciemno i zostaje tylko
Ta bezsensowna tęsknota za tobą
Ta bezsensowna tęsknota za tobą
[Bridge]
Są rzeczy, których już nie zobaczę
I może dobrze jest je tam zostawić
W wspomnieniach, które zawsze odkładam na bok
Jak pierścienie zagubione w błękitnym morzu
Często wysyłam ci moje myśli
I zawsze się zastanawiam
Czy je czujesz i czy są dla ciebie prawdziwe
[Refren]
Ale ja cię kocham
I nie pozwolę ci odejść
Jesteś sensem mojego schronienia
Bramą do tęsknoty
Wiem, że to może banalne
Ale zaczynam o tym myśleć
Kiedy robi się ciemno i zostaje
Ta bezsensowna tęsknota za tobą
Ta bezsensowna tęsknota za tobą
Analiza piosenki
Wydany 29 kwietnia 2026 roku utwór „QUESTA INSENSATA VOGLIA DI TE” to samodzielny singiel cyfrowy włoskiego piosenkarza i rapera Niccolò Moriconiego, występującego pod pseudonimem Ultimo. Tytuł tłumaczony jako „To bezsensowne pragnienie ciebie”, zapowiada centralny paradoks: pragnienie jest insensata (bezsensowne, irracjonalne, nierozsądne), a jednak rządzi wszystkim.
Utwór to opis następstwa związku, który nie chce umrzeć w narratorem, niezależnie od tego, jak irracjonalna może być ta wytrwałość. Piosenka nie próbuje rozwiązać sprzeczności miedzy irracjonalnością i wszechogarniającą władzą, zamiast tego rozkoszuje się nią, mapując obraz serca, które wie, że powinno odpuścić, ale nie potrafi.
„QUESTA INSENSATA VOGLIA DI TE” to piosenka o odmowie zapomnienia o kimś, nawet jeśli ta odmowa nie ma sensu. Ultimo uchwyca szczególną udrękę tęsknoty po zakończeniu związku, która nie ma żadnego praktycznego celu – nie odzyskasz tej osoby, nie chcesz jej odzyskać, a jednak pragnienie utrzymuje się niczym fantomowa kończyna. Muzykalność utworu odzwierciedla emocje: cicha introspekcja narasta do powtarzających się, niemal desperackich deklaracji. Tytułowa fraza staje się rodzajem modlitwy lub przekleństwa, powtarzanego, aż straci znaczenie, by następnie odzyskać je jako czyste uczucie.
Singiel Ultimo oferuje godne poddanie się irracjonalności. Nie ma w tym żadnej lekcji poza tym, że niektóre miłości, raz odczuwane, stają się w nas trwałą architekturą – drzwiami, które wciąż otwieramy, pierścieniami, które wciąż wrzucamy do błękitnych mórz, zimnymi nocami, gdy niebo odmawia bycia błękitnym. I to, choć bezsensowne, jest po prostu prawdą.
Utwór to opis następstwa związku, który nie chce umrzeć w narratorem, niezależnie od tego, jak irracjonalna może być ta wytrwałość. Piosenka nie próbuje rozwiązać sprzeczności miedzy irracjonalnością i wszechogarniającą władzą, zamiast tego rozkoszuje się nią, mapując obraz serca, które wie, że powinno odpuścić, ale nie potrafi.
„QUESTA INSENSATA VOGLIA DI TE” to piosenka o odmowie zapomnienia o kimś, nawet jeśli ta odmowa nie ma sensu. Ultimo uchwyca szczególną udrękę tęsknoty po zakończeniu związku, która nie ma żadnego praktycznego celu – nie odzyskasz tej osoby, nie chcesz jej odzyskać, a jednak pragnienie utrzymuje się niczym fantomowa kończyna. Muzykalność utworu odzwierciedla emocje: cicha introspekcja narasta do powtarzających się, niemal desperackich deklaracji. Tytułowa fraza staje się rodzajem modlitwy lub przekleństwa, powtarzanego, aż straci znaczenie, by następnie odzyskać je jako czyste uczucie.
Singiel Ultimo oferuje godne poddanie się irracjonalności. Nie ma w tym żadnej lekcji poza tym, że niektóre miłości, raz odczuwane, stają się w nas trwałą architekturą – drzwiami, które wciąż otwieramy, pierścieniami, które wciąż wrzucamy do błękitnych mórz, zimnymi nocami, gdy niebo odmawia bycia błękitnym. I to, choć bezsensowne, jest po prostu prawdą.
Komentarze (0)