Tekst piosenki
In velvet dusk where shadows crawl
I summon thee with crimson call
By candle’s hiss and serpent’s breath
I pledge my soul in love and death
Your name I carve in wax and bone
A vow inscribed in undertone
The altar bleeds with roses black
My heart impaled, no turning back
O Lucifer, with eyes of flame
Bear witness to this lover’s claim
Let passion burn, let virtue die
Let sacred lust eclipse the sky
I drink your kiss from chalice deep
Where angels fall and dеmons weep
No heaven holds what hell has sown—
You arе my curse, my flesh, my throne
Tłumaczenie piosenki
W aksamitnym zmierzchu, gdzie pełzają cienie
Wzywam cię karmazynowym wołaniem
Syczeniem świecy i oddechem węża
Przysięgam na swą duszę w miłości i śmierci
Twoje imię rzeźbię w wosku i kości
Przysięga zapisana półgłosem
Ołtarz krwawi czarnymi różami
Moje serce przebite, bez odwrotu
O Lucyferze, z oczami pełnymi płomieni
Bądź świadkiem tego roszczenia kochanka
Niech namiętność płonie, niech cnota umrze
Niech święte pożądanie przyćmi niebo
Piję twój pocałunek z głębi kielicha
Gdzie aniołowie padają, a demony płaczą
Żadne niebo nie pomieści tego, co zasiało piekło —
Jesteś moim przekleństwem, moim ciałem, moim tronem
Analiza piosenki
Tekst ma bardzo mroczny, gotycki klimat i opiera się na połączeniu miłości z motywami okultystycznymi oraz religijnymi. Relacja przedstawiona w tych wersach jest obsesyjna i całkowicie pochłaniająca. Osoba mówiąca oddaje drugiej stronie nie tylko swoje uczucia, ale wręcz duszę i własną tożsamość. Pojawiają się obrazy świec, czarnych róż czy rytuałów, które budują atmosferę zakazanego uczucia i świadomego przekraczania granic. Miłość nie daje tutaj spokoju ani bezpieczeństwa, tylko prowadzi do zatracenia i rezygnacji z dawnych wartości.
Dużą rolę odgrywa też kontrast między niebem a piekłem. Autor pokazuje uczucie jako coś silniejszego od moralności czy religii, dlatego pojawiają się odniesienia do Lucyfera, demonów i upadłych aniołów. To bardziej metafora namiętności, która niszczy i jednocześnie fascynuje, niż dosłowny przekaz satanistyczny. Całość brzmi jak wyznanie osoby świadomej, że wchodzi w coś toksycznego albo niebezpiecznego, ale mimo tego nie chce się wycofać. W ostatnich wersach druga osoba staje się jednocześnie przekleństwem, pożądaniem i centrum całego życia.
Dużą rolę odgrywa też kontrast między niebem a piekłem. Autor pokazuje uczucie jako coś silniejszego od moralności czy religii, dlatego pojawiają się odniesienia do Lucyfera, demonów i upadłych aniołów. To bardziej metafora namiętności, która niszczy i jednocześnie fascynuje, niż dosłowny przekaz satanistyczny. Całość brzmi jak wyznanie osoby świadomej, że wchodzi w coś toksycznego albo niebezpiecznego, ale mimo tego nie chce się wycofać. W ostatnich wersach druga osoba staje się jednocześnie przekleństwem, pożądaniem i centrum całego życia.
Komentarze (0)