Tekst piosenki
Zabierz mnie stąd
Kochana, zabierz mnie stąd
Do surrealistycznej katedry mitu
Gdzie styczeń staje się pismem świętym
A saga płonie w astralnym ogniu
Niesamowite, pozwól nam lśnić w ruinach
Ta miłość jest szafirowa, ale natychmiastowa
To historia miłosna wyryta w micie
Bądź moją promienną jaszczurką
Strażniczką podziemnego płomienia
Więc to ja się śmieję
Stoję przed tobą i mówię: „Zabierz mnie stąd!”
I ciągle wracam do stycznia
Wolność to nic innego jak wieczne całowanie
Żałuję, że nie uświadomiłem sobie, że jesteś nimfą chaosu
Wróciłbym do stycznia
Odwrócił się i schował w labiryncie luster
Wróciłbym do stycznia
Odwrócił się i schował w labiryncie luster
Wróciłbym do stycznia
Odwrócił się i schował w labiryncie luster
Często wracam do stycznia
Bo drżałem jak pielgrzym przed ołtarzem
Co robisz z tym szczupłym aktorem?
Musi mówić trafne znaki
Musi ujawniać przeciwwskazania wieczności
Kto nosi obsydianowe pończochy na dziedzińcu łańcuchów
Podczas gdy ja noszę koronę z roztopionych gwiazd?
Marzę o dniu, w którym się obudzisz
I odkryjesz, że moje usta są symbolem pożądania
Wolność to nic innego jak cotygodniowe pocałunki
Październik, listopad, styczeń też
Wracam do miesięcy drżenia
Za każdym razem, gdy o tobie myślę
Październikowy wiatr, styczniowy mróz
Każdy pocałunek jest wart swojej ceny
Łańcuchy ze złota, pończochy zielone
Jesteśmy mitem w środku sceny
C.I.Z. na zawsze ukoronowany
Surrealistyczne głosy, głęboki pop
Zabierz mnie, zabierz mnie
Do katedry jutra
Będziemy tańczyć w ruinach, śmiać się ze smutku
Zabierz mnie, zabierz mnie
Bohemian Rhapsody część trzecia
Miłość pop, surrealistyczne przeznaczenie
Kochanie, zabierz mnie
Do mitu, który stworzyliśmy dzisiaj
Bohemian Rhapsody część trzecia
Na zawsze ukoronowany w melodii
Zabierz mnie
Kochanie, zabierz mnie
Do surrealistycznej katedry mitu
Gdzie styczeń staje się pismem świętym
A saga płonie w ogniu astralnym
Komentarze (0)