
Tekst piosenki
[Intro: Geolier]
Yeah, yeah, yeah
Fratemo Geeno
Yeah
Uah
[Ritornello: Geolier]
Sto guardanno 'int’â vetrina a Ginevra
'Stu Ginevra forse è l’unico esemplare, ggià è 'o mio (Ggià è 'o mio)
C”a capa sott’â corona
Si m’affaccio dô balcone, tutto chello ca se vede è 'o mio (È 'o mio)
Nn’è 'o tuojo (Nn’è 'o tuojo)
Sto in aria e penzavo che a ccà se parlava cu Ddio (Cu Ddio)
Songo i’ (Songo i’) ca nun rispongo
Pecché nn’me risponne maje quando 'o voglio i’
[Strofa 1: Geolier]
Cristo me lava 'e peccate
Ma ccà ca me lava ggià songo aumentate
Hanno 'itto che 'e sorde nn’te fanno felice
Me trase 'a na recchia e me jesce 'a chell’ata
'A guagliona mia tene cchiù sorde 'e me
Però primma ca i’ rinnovavo 'o cuntratto
E tene 'o fisico comme 'e modelle
È talmente perfetta, me pare pittata
I’ sto ordinanno pe trenta, ma simmo
Tridice o quinnece, pollice, indice
Indico comme risposta a nu deal
A pposto, mo accosto 'int’ê coste d’Ibiza
Me sto scusanno p”o troppo rummore
Si appiccio 'o motore, ce pò dà fastidio
I’ sto pe primmo 'int’â top 50
Tu sî 'o cinquantunesimo 'int’â classifica
Nn’posso maje perdere
Nun cado si me fanno nu sgambetto
'E faccio azzeccà 'e file 'int’â cervella
I’ nun 'e penzo, ma 'e faccio sulamente agghiottere 'a lengua, uoh-oh
So’ Napule cchiù 'e Napule stessa
Aggi”a rispettà cchiù 'e mille prumesse
Porto malamente 'o Ginevra pecché nun m”o metto maje, yeah
[Ritornello: Geolier]
Sto guardanno 'int’â vetrina a Ginevra
'Stu Ginevra forse è l’unico esemplare, ggià è 'o mio (Ggià è 'o mio)
C”a capa sott’â corona
Si m’affaccio dô balcone, tutto chello ca se vede è 'o mio (È 'o mio)
Nn’è 'o tuojo (Nn’è 'o tuojo)
Sto in aria e penzavo che a ccà se parlava cu Ddio (Cu Ddio)
Songo i’ (Songo i’) ca nun rispongo
Pecché nn’me risponne maje quando 'o voglio i’
[Strofa 2: Luchè]
Sto chino d’ansia stiso 'ncopp’ô lietto
Fumanno c”o fumo ca me regne 'a stanza
Sto immaginando 'o futuro mio comme fosse
Si nn’ce fosse mai stato 'o passato
Sto vulanno cchiù luntano possibile
E, si m”o 'ddumanne, nun ce so’ maje stato
Sulo nu suonno d’addiventà na star
'O facette durmenno 'ncopp’a nu divano
Damme nu vaso che nn’pò maje ferní
Primma 'e 'sta vita nn’tenevo nu vizio
Dâ suite 'e nu Ritz, pe’mmé mo è nu sfizio
A investí in edilizia, a rifiutà nu feat e fà murí n’artista, ah
'Sta robba è nu stile, 'o sanno che è 'o mio
M’hanno 'itto bbuono, fra’, è nu complimento
Ma 'e complimente me danno fastidio (Eh)
[Ritornello: Geolier]
Sto guardanno 'int’â vetrina a Ginevra
'Stu Ginevra forse è l’unico esemplare, ggià è 'o mio (Ggià è 'o mio)
C”a capa sott’â corona
Si m’affaccio dô balcone, tutto chello ca se vede è 'o mio (È 'o mio)
Nn’è 'o tuojo (Nn’è 'o tuojo)
Sto in aria e penzavo che a ccà se parlava cu Ddio (Cu Ddio)
Songo i’ (Songo i’) ca nun rispongo
Pecché nn’me risponne maje quando 'o voglio i’
Tłumaczenie piosenki
Analiza piosenki
Tekst piosenki, w którym główną rolę odgrywa Geolier, jest manifestem osiągniętego sukcesu, bogactwa i poczucia władzy. Narrator przedstawia siebie jako postać królewską („głowa pod koroną”), dla której posiadanie unikatowych, luksusowych dóbr, takich jak ekskluzywny zegarek „Ginevra” (prawdopodobnie Patek Philippe), oraz rozległych posiadłości („wszystko, co widać z balkonu, jest moje”) jest wyznacznikiem jego statusu. Podkreśla swoją dominację, zarówno w kontekście materialnym, jak i w branży muzycznej (plasując się na szczycie rankingów), oraz silną neapolitańską tożsamość, określając siebie jako „Neapol bardziej niż sam Neapol”. Jego stosunek do luksusu jest nonszalancki, a pewność siebie graniczy z arogancją, co znajduje odzwierciedlenie także w jego skomplikowanej, niemal konkurencyjnej relacji z Bogiem, któremu nie odpowiada, bo sam czuje się przez Niego ignorowany w swoich potrzebach, jednocześnie przyznając, że jego grzechy wciąż narastają.
Wersy Luchè dodają do tego obrazu głębię i pewien kontrast, wprowadzając nutę niepokoju oraz refleksji. Mimo życia w luksusie (apartamenty w Ritz, intratne inwestycje) i osiągnięcia szczytu, wspomina on swoje skromne początki („marzenie o byciu gwiazdą, śpiąc na kanapie”) i przyznaje, że obecne życie przyniosło mu nie tylko bogactwo, ale też nowe „wady” lub ciężary związane ze sławą, takie jak poczucie niepokoju. Luchè także demonstruje swoją pozycję i władzę w przemyśle muzycznym, mogąc wpływać na kariery innych artystów, ale jednocześnie wyraża pewne zmęczenie komplementami. Obaj artyści podkreślają swój wyjątkowy status i osiągnięcia, jednak Geolier emanuje bardziej butną pewnością siebie, podczas gdy Luchè ukazuje bardziej złożony, refleksyjny obraz człowieka sukcesu.











Komentarze (0)