Tekst piosenki
[Intro: Luchè]
Colpa della solitudine
Se mi faccio toccare da milioni di mani
Tra la gente cerco un’altra te
Perché non so vivere senza i miei traumi
Ridammi i miei guai, male che fai
Tutte le volte che gridi il mio nome
Colpa della solitudine che ho
[Strofa 1: Luchè]
Ho conosciuto l’amore tardi
Nelle strade in cui sono cresciuto non era permesso e tu non lo sai
Dissi: „Non abbracciarmi quando perdo il controllo”
Non so perché lo fai, il karma sta solo facendo il suo sporco lavoro
È così chiaro ormai che non so stare da solo
La notte muoio, volo senza mai staccarmi dal suolo
Ho sete di qualcosa di velenoso, mi sento al sicuro se è pericoloso
La mia nuda verità, se quella sera non mi avessi insegnato a volar
Non dormirei con persone che non sanno il mio vero nome
M’annoia senza rumore in un addio senza parole
[Ritornello: Luchè]
Colpa della solitudine
Se mi faccio toccare da milioni di mani
Tra la gente cerco un’altra te
Perché non so vivere senza i miei traumi
Ridammi i miei guai, male che fai
Tutte le volte che gridi il mio nome
Colpa della solitudine che ho
[Strofa 2: Rose Villain]
E tu dov’eri?
Tutte le volte che guardo nel vuoto, ci vedo una parte di me
L’amore solleva il mio corpo dal suolo, ma dopo mi lascia cadere
Sui vetri rotti, sui rasoi
Crolla il tetto su di noi
È meglio restare da soli, restare da soli, restare da soli
Penso che, se lo ripeti, lo scrivi [?], poi dopo si avveri
Sai, tutti i fiori sono neri
Stavo male, tu dov’eri? (Dov’eri?)
Quando pioveva forte, sì (Yeah)
Mentre fuori c’è il sole (Yeah)
Tu che neanche ascolti il disco (No)
Vuoi tutta la mia attenzione (No, no, no, no)
Ora sono tutti amici (No, no, no, no)
Pronti a chiederti un favore (Yeah)
Forse non sai che un serpente ti morde se provi a dargli [?]
[Ritornello: Luchè & Rose Villain]
Colpa della solitudine
Se mi faccio toccare da milioni di mani
Tra la gente cerco un’altra te
Perché non so vivere senza i miei traumi
Ridammi i miei guai, male che fai
Tutte le volte che gridi il mio nome
Colpa della solitudine che ho
Tłumaczenie piosenki
Analiza piosenki
Tekst piosenki, przedstawiony z perspektywy Luchè, głęboko analizuje temat samotności oraz jej niszczących skutków. Narrator wyznaje, że to właśnie poczucie osamotnienia popycha go w stronę powierzchownych relacji, symbolizowanych przez przygodne kontakty („dotyk milionów rąk”), podczas gdy w rzeczywistości wciąż poszukuje w tłumie „drugiej ciebie” – osoby, która jest źródłem lub echem jego przeszłych traum. Podkreśla, że nie potrafi funkcjonować bez swoich wewnętrznych cierpień i bólu, które wydają się dla niego niemal formą uzależnienia. Przywołuje trudne wychowanie na ulicach, gdzie na miłość nie było miejsca, co ukształtowało jego późniejsze trudności w byciu samemu oraz pociąg do tego, co niebezpieczne i „trujące”.
Perspektywę tę wzbogaca Rose Villain, która wnosi głos osoby zranionej i rozczarowanej w związku. Kieruje do partnera pełne wyrzutu pytanie „A ty gdzie byłeś?”, gdy ona zmagała się z wewnętrzną pustką i cierpieniem. Opisuje miłość jako siłę, która początkowo unosi, by następnie brutalnie zrzucić na „potłuczone szkło i żyletki”, co prowadzi ją do gorzkiego wniosku, że „lepiej być samemu”. Artystka krytykuje również egoizm partnera, jego brak zaangażowania („nawet nie słuchasz płyty”) oraz fałsz otaczających ich ludzi, zwłaszcza tych, którzy pojawiają się w obliczu sukcesu. Wspólne wykonanie refrenu przez obu wokalistów sugeruje, że mimo indywidualnych doświadczeń, oboje podzielają ciężar samotności i jej destrukcyjny wpływ na ich życie uczuciowe oraz postrzeganie świata.
Komentarze (0)