Rick Rubin Getting To The Bottom

[Zwrotka 1] Zastanawiam się, jak się mają staruszkowie w domu Zastanawiam się, czy jest goręcej niż diabelski kutas w ogniu W wełnianej skarpetce, która jest przemoczona, mam na myśli, całkowicie oblana W nafcie i podpalona, tak jak jest teraz Zastanawiam się, czy moi przyjaciele twardo śpią Czy może gdzieś poszli razem, potykając się na ulicy? Tworząc wspomnienia, które znikną wraz z księżycem Zostawiając ich z pytaniem, dlaczego ich nogi i ramiona są posiniaczone [Refren] Czy ich wątroby wołają o wodę? Czy ich mózgi zaraz spuchną Przez miękką część ich skroni Podczas gdy zgrzytają zębami jak diabli? Czy gadają o sobie? Nie pozostawiając prawie kamienia na kamieniu Docierając do sedna lęku, którego tak ciężko się nauczyłem [Zwrotka 2] Nigdy więcej nie chcę tak trafić Czuję się, jakby moja głowa była domem, do którego wprowadza się współlokator Który bez przerwy gada, nigdy nie zwalniając tempa Opętany złymi pragnieniami, spala go doszczętnie [Refren] Z drgającym językiem jak jaszczurka I uśmiechem niczym szczur Przyparty do muru Po tym, jak nękałem kota Przygotowując się do obierania Łatwe jak deser Docierając do sedna lęku, którego tak ciężko się nauczyłem [Outro] Feromony tego miasta wydzielają piasek, który szybko się układa Aby przywołać go z zakamarków mojego umysłu, strach przed śmiercią Drżenie mojego serca, moje uderzenie tak mocne, że łamie belkę lub gorzej Docierając do sedna lęku, którego tak ciężko się nauczyłem Docierając do sedna lęku, którego tak ciężko się nauczyłem