
Tekst piosenki
[Refren]
Czy można Panią prosić do Tańca?
Może też i do różańca
Uroda taka piękna jak lalka
Boże jaka Pani jest ładna
Czy można Panią prosić do Tańca?
Może też i do różańca
Uroda taka piękna jak lalka
Boże jaka Pani jest ładna
[Zwrotka 1]
Nie wierzę, że przyszłaś tutaj sama
Taka piękna, a nie masz chłopaka
Dużo przeżyłaś, nie ma co wracać
Wiem coś nas łączy – uczulona jesteś na chamstwo
Czy mogę ją zabrać na chwilę, przepraszam wybaczą Państwo
Nie wygląda na łatwą, trzeba do niej dotrzeć
Nie patrzy na saldo, lubi te emocje
Minę ma poważną, choć życie chce beztroskie
Nie ma nic za darmo, ma swoja historię
[Pre-Chorus]
Moja piękna, zanim przyjdzie noc
Ty jak modelka masz na sobie brąz
[Refren]
Czy można Panią prosić do tańca?
Może też i do różańca
Uroda taka piękna jak lalka
Boże jaka Pani jest ładna
Czy można Panią prosić do tańca?
Może też i do różańca
Uroda taka piękna jak lalka
Boże jaka Pani jest ładna
[Zwrotka 2]
Ej, stop!
Oczy tak jak szafir w pеłnym blasku
Ona nie szuka poklasku, włosy tak jasne
Włączcie mi prеsco, unika kłótni i wrzasku
Jest jedną na milion i z nią mogę wszystko
Szybka jak Chiron, gorzka jak Ciroc
[Pre-Chorus]
Moja piękna, zanim przyjdzie noc
Ty jak modelka masz na sobie brąz
[Refren]
Czy można Panią prosić do tańca?
Może też i do różańca
Uroda taka piękna jak lalka
Boże jaka Pani jest ładna
Czy można Panią prosić do tańca?
Może też i do różańca
Uroda taka piękna jak lalka
Boże jaka Pani jest ładna
Tłumaczenie piosenki
Analiza piosenki
16 października 2025 roku SKOLIM wydał singiel „Czy można Panią prosić do Tańca”, który w momencie premiery pozostaje samodzielnym wydawnictwem cyfrowym i nie stanowi zapowiedzi większego projektu studyjnego Artysty.
„Czy można Panią chcieć do Tańca” to piosenka miłosna, ale bliższe przyjrzenie się ujawnia bardziej złożony i nieco sprzeczny portret. Łączy w sobie tradycyjne polskie romantyczne i religijne obrazy ze współczesnym materializmem i nutą melancholijnej obserwacji. Utwór mniej opowiada o głębokiej, osobistej więzi, a bardziej o wyidealizowanym podziwie dla kobiety, która jest przedstawiona jako piękna, emocjonalnie złożona, a ostatecznie nieco zdystansowana i uprzedmiotowiona.
Omawiany utwór to portret podziwu przefiltrowany przez bardzo specyficzny pryzmat kulturowy – taki, w którym staropolski romantyzm współistnieje z nowoczesnością i świadomością marki. Narrator stawia kobietę na piedestale, ale jest to piedestał ozdobiony zarówno różańcami, jak i luksusowymi logotypami, ujawniający tyle samo o jego własnych wartościach i pragnieniach, co o kobiecie, którą opisuje i prawdopodobnie darzy głębszymi uczuciami.












Komentarze (0)