Cassadee Pope 11

Kiedy miałam siedem lat, wszystko było w porządku Stolik dla czterech sosób w piątkowy wieczór Nic nie zwiastowało ślepego zaułka Wszystko zaczęło się zmieniać, gdy skończyłam 10 lat Co noc zasypiałam modląc się Nie wiedziałam, co wybrać Mama z całych sił starała się ukrywać swój gniew A ja z całych sił starałam się ją uratować Byłam trochę za mała i zbyt głupiutka By przyszło mi do głowy Że pewnego dnia tata od nas odejdzie Pozbawiając nas swojej miłości Szybko więc dorosłam, musiałam odnaleźć się w tym nowym świecie Pożegnałam tamtą małą dziewczynkę Mam ją przed oczami – niewinną siedmiolatkę Chciałabym nigdy nie kończyć jedenastu lat Przeprowadziliśmy się do mniejszego domu. Nie mam pojęcia jak mama tego dokonała Nigdy nie poszłam spać głodna Mając trzynaście lat w końcu zrozumiałam Co znaczy rozpocząć nowe życie Tatuś to zrobił, wydawało się to takie proste Mama z całych sił starała się ukryć, jak jej ciężko A ja starałam się nie sprawiać kłopotów Byłam trochę za mała i zbyt głupiutka By przyszło mi do głowy Że pewnego dnia tata od nas odejdzie Pozbawiając nas swojej miłości Szybko więc dorosłam, musiałam odnaleźć się w tym nowym świecie Pożegnałam tamtą małą dziewczynkę Mam ją przed oczami – niewinną siedmiolatkę Chciałabym nigdy nie kończyć jedenastu lat Chciałabym cofnąć czas I powiedzieć sobie, że wszystko będzie dobrze, Że nigdy nie stracę tego blasku w oczach Szybko więc dorosłam, musiałam odnaleźć się w tym nowym świecie Pożegnałam tamtą małą dziewczynkę Mam ją przed oczami – niewinną siedmiolatkę Chciałabym nigdy nie kończyć jedenastu lat Chciałabym nigdy nie kończyć jedenastu lat