Jeff Buckley Dream Brother

Jest sobie dziecko śpiące koło swego bliźniaka Obrazy przemykają dziko w podmuchu wiatru Czarny anioł tasuje karty Czuwając nad nimi z rozpostartymi skrzydłami o czarnych piórach Miłość, którą utraciłeś wraz z jej skórą tak bladą Jest wolna jak ten wiatr w jej karmelowych włosach Jej zielone oczy posłały pożegnanie Z jej twarzą skrytą w dłoniach I Twym pocałunkiem na ustach innego Brat ze Snu z Twoimi łzami rozpierzchniętymi po całym świecie Nie bądź jak ten, który sprawił, że jestem tak stary Nie bądź jak ten, co pozostawił w tyle swoje imię Bo wszyscy czekają na Ciebie, tak jak ja czekałem na moje A nikt nigdy się nie pojawił… Nie bądź jak ten, który sprawił, że jestem tak stary Nie bądź jak ten, co pozostawił w tyle swoje imię Bo wszyscy czekają na Ciebie, tak jak ja czekałem na moje A nikt nigdy się nie pojawił… Nie bądź jak ten, który sprawił, że jestem tak stary Nie bądź jak ten, co pozostawił w tyle swoje imię Bo wszyscy czekają na Ciebie, tak jak ja czekałem na moje Nikt nigdy się nie pojawił Nikt nigdy… Boję się i wzywam Twoje imię Kocham Twój głos i Twój taniec szalony Kocham Twój głos i znam Twój ból Z Twoją głową skrytą w dłoniach i jej pocałunkiem na ustach innego Z oczami wbitymi w ziemię i światem wirującym dookoła na wieki Śpię w piachu, a ocean mnie zalewa Śpię w piachu, a ocean mnie zalewa Śpię w piachu, a ocean mnie zalewa Ach, czy spotkasz tę, którą kocham I powąchasz tę, która kocha Ciebie Bracie ze Snu, Bracie ze Snu, snu, snu Śnij śpiąc w piachu, gdy ocean Cię zalewa