Tekst piosenki
Hello darkness, my old friend
I’ve come to talk with you again
Because a vision softly creeping
Left its seeds while I was sleeping
And the vision that was planted in my brain
Still remains within the sound of silence
In restless dreams I walked alone
Narrow streets of cobblestone
'Neath the halo of a street lamp
I turned my collar to the cold and damp
When my eyes were stabbed
By the flash of a neon light
That split the night
And touched the sound of silence
And in the naked light I saw
Ten thousand people, maybe more
People talking without speaking
People hearing without listening
People writing songs
That voices never share
And no one dared
Disturb the sound of silence
„Fools” said I, „you do not know
Silence like a cancer grows
Hear my words that I might teach you
Take my arms that I might reach to you”
But my words like silent raindrops fell
And echoed in the wells of silence
And the people bowed and prayed
To the neon God they made
And the sign flashed out its warning
In the words that it was forming
And the sign said
„The words of the prophets
Are written on the subway walls
And tenement halls”
And whispered in the sound of silence
Tłumaczenie piosenki
Witaj ciemności, stara przyjaciółko
Znów przychodzę z tobą porozmawiać
Ponieważ pewna wizja znów delikatnie się skradając
Zostawiła we mnie swe nasiona, kiedy spałem
I ta wizja, którą zasiano w mojej głowie
Wciąż pozostaje żywa w dźwięku ciszy
W niespokojnych snach, kroczyłem samotnie
Wąskimi uliczkami wyłożonymi kamieniami
Pod poświatą latarni
Postawiłem kołnierz, aby schronić się przed zimnem i chłodem
Wtedy moje oczy przeszył
Blask neonowego światła,
Które rozdarło noc
I dotknęło dźwięku ciszy
W nagim świetle ujrzałem
10 000 ludzi, a może więcej
Ludzi, którzy mówili, ale nie rozmawiali
Ludzi, którzy słyszeli, ale nie słuchali
Ludzi, którzy piszą piosenki,
Których głosami się nie dzielą
I nikt nie waży się
Zakłócić dźwięku ciszy
Głupcy, rzekłem, czyż nie rozumiecie,
Że cisza rozprzestrzenia się jak nowotwór
Usłyszcie słowa, którymi was nauczam
Pochwyćcie ramiona, którymi po was sięgam
Ale moje słowa tak, jak ciche krople deszczu spadły
I odbiły się echem w studniach ciszy
A ludzie skłonili się i zaczęli się modlić
Do neonowego boga, którego sami stworzyli
A znak rozbłysnął ostrzeżeniem,
Na które składały się słowa
Na znaku napisano:
„Słowa proroków
Zapisane zostały na murach metra
I klatkach kamienic”
I wyszeptano je w dźwięku ciszy
Analiza piosenki
Cover utworu duetu Simon & Garfunkel napisanego w okolicach 1964 roku. Jest to jedno z tych wykonań, które według wielu osób przebija oryginał. Interpretacja zarówno muzyczna, jak i wokalna dodają tej kompozycji jeszcze więcej dramaturgii oraz wielowymiarowości. David Draiman, wokalista, wspaniale prowadzi swój głos – od balladowego początku, po pełen gniewu i rozgoryczenia koniec. W przypadku oryginału mamy do czynienia przede wszystkim z pięknym tekstem, ale okraszony on jest chyba zbyt szybką i folkową melodią, która nie oddaje w pełni atmosfery. Disturbed zaś wyciągnęli z tego utworu wszystko, co tylko możliwe.
Wiele jest interpretacji tego utworu. Jednak najprostszą i najbardziej trafną jest ta, który mówi o jednostce w trudnych czasach. Jednostce, która stara się przeciwstawiać samozwańczym bogom, wiądącym ludność ku tragedii, nieszczęściu. Ta piosenka to manifest, który ma za zadanie otworzyć oczy, ale zamknąć usta. Bo słowa mogą prowadzić do strasznych rzeczy. Siła ciszy jest natomiast ogromna – w ciszy można wiele zdziałać, zauważyć, naprawić. Tak Paul Simon powiedział o „The Sound of Silence”: „(…) są ludzie niezdolni do kontaktu z innymi, do tego aby kochać innych. To piosenka o braku zdolności do porozumienia”.
Utwór (w wersji a capella) stał się nieoficjalnym hymnem gdańszczan pogrążonych w żałobie po zamordowaniu przez nożownika ich prezydenta, Pawła Adamowicza, 13 stycznia 2019 roku podczas kulminacyjnego momentu Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy, Światełka do Nieba.
Komentarze (0)