Linkin Park In My Remains

Chyba jedna z bardziej niedocenionych kompozycji z „Living Things”. Być może dlatego, że sama płyta nie została najlepiej przyjęta. Było to powodem tego, że płyta – mimo że dopracowana w najmniejszym szczególe – ustawiła zespół w martwym punkcie. Nie do końca było wiadomo czy wrócą do korzeni, czy będą kontynuować drogę z „A Thousand Suns”.

„In My Remains” opowiada o człowieku, który jeśli jeszcze się nie załamał, to jest na skraju wytrzymałości psychicznej. Autor mówi o przenikaniu przez kolejne dni pełne zamętu i zniszczenia. Nie może się skupić, szuka odpowiedzi w swoim cierpieniu – znów chce poczuć, że żyje. Przyczynę takiej sytuacji znajdujemy w refrenie, gdzie dość rozpaczliwym głosem Bennigton śpiewa, że powodem, przez który bohater utworu jest wrakiem, są obietnice bez pokrycia. Chce w końcu wyrzucić z siebie całe zło, aby znów być szczęśliwym.

Można mieć wrażenie, że dalej jest odniesienie do partnera, który go skrzywdził, jednak druga zwrotka dotyczy relacji międzyludzkich w bardziej ogólnym znaczeniu. Nie musimy być przecież w związku, aby pękło nam serce lub żeby ktoś kompletnie się z nami nie liczył. O tym właśnie jest mowa w tekście. I mimo usilnych prób podniesienia się z kolan, każdego kolejnego dnia dostaje się obuchem w głowę. W „In My Remains” jest to świetnie zinterpretowane muzycznie, jak i tekstowo – odniesienie do żołnierskiego marszowego rytmu i słowa „Like an army, falling one by one, by one”.