Tekst piosenki
Wyszło z boru ślepawe, zjesieniałe zmrocze
Spłodzone samo przez się w sennej bezzadumie
Nieoswojone z niebem patrzy w podobłocze
I węszy świat, którego nie zna, nie rozumie
Swym cielskiem kostropatym kąpie się w kałuży
Co nęci, jak ożywczych jadów pełna misa
Czołgliwymi mackami krew z kwiatów wysysa
I ciekliną swych mętów po ziemi się smuży
Zwierzę, co trwać nie zdoła zbyt długo na świecie
Bo wszystko wokół tchnieniem zatruwa i gasi
Lecz gdy ty białą dłonią głaszczesz je po grzbiecie
Ono, mrucząc, do stóp twych korzy się i łasi
Komentarze (0)