Tekst piosenki
As the cheerless towns pass my window
I can see a washed out moon through the fog
And then a voice inside my head breaks the analog
And says:
„Follow me down to the valley below
You know
Moonlight is bleeding from out of your soul”
I survived against the will of my twisted folk
But in the deafness of my world the silence broke
And said:
„Follow me down to the valley below
You know
Moonlight is bleeding from out of your soul”
„My David, don’t you worry
This cold world is not for you
So rest your head upon me
I have strength to carry you”
Ghosts of the twenties rising
Golden summers just holding you
„Follow me down to the valley below
You know
Moonlight is bleeding from out of your soul
Come to us, Lazarus
It’s time for you to go”
Tłumaczenie piosenki
Gdy beznamiętne miasta migają mi za oknem
Widzę sprany księżyc poprzez mgłę
I dźwięk w głowie zagłuszający radio
Mówi:
„Chodź za mną w dół doliny pod nami
Wiesz
Blask księżyca wylewa się z Twojej duszy”
Przetrwałem wbrew woli mego pokrętnego pobratymca
Lecz w głuszy mego świata, ciszę przerwano
Powiedział:
„Chodź za mną w dół doliny pod nami
Wiesz
Blask księżyca wylewa się z Twojej duszy”
„Mój Dawidzie, nie martw się
Ten zimny świat nie jest dla Ciebie
Więc złóż głowę na mnie
Mam siłę by Cię ponieść”
Duchy z lat dwudziestych powstają
A jedyne co Cię trzyma to złote lato
„Chodź za mną w dół doliny pod nami
Wiesz
Blask księżyca wylewa się z Twojej duszy
Chodź do nas, Łazarzu
Czas byś już odszedł”
Analiza piosenki
Wilson napisał ten kawałek jako część ścieżki dźwiękowej do filmu, który współtworzył ze swoim przyjacielem. Problemy z budżetem tej produkcji spowodowały jednak, że projekt został odrzucony. Steven postanowił więc wydać niektóre piosenki z soundtracku na albumach Porcupine Tree i „Lazarus” jest tego przykładem.
Kawałek opowiada o matce, która zza grobu zwraca się do swego syna. Chce, by ten dołączył do niej w zaświatach, ponieważ uważa, że świat jest zbyt okrutnym miejscem, by ktoś tak wrażliwy, jak jej syn, mógł na nim żyć. Na początku bohater tego kawałka jest sceptycznie nastawiony, wręcz przerażony taką perspektywą, ale z biegiem czasu zaczyna się powoli przekonywać.
Koniec końców rzeczywiście życie go nie rozpieszcza, na każdym kroku cierpi, będąc niezrozumianym i odrzuconym przez społeczeństwo. W chwilach słabości przychodzi więc do naszego bohatera jego zmarła matka, wciąż nakłaniając go do tego, by do niej dołączył. Możemy się tylko domyślać, że w końcu udaje jej się go do tego przekonać. Trudno się temu dziwić, skoro jego życie wyglądało tak, jak wyglądało.
Komentarze (0)