Ralph Kaminski Tata

„Tata” to kolejny utwór z drugiego albumu studyjnego Ralpha Kaminskiego zatytułowanego „Młodość.” Choć utwór pełen jest melancholii, Artysta mówi w nim także o sprawach, które w jego życiu nadal pozostają niezałatwione i prawdopodobnie takie już pozostaną.

Z jednej strony Ralph mówi o swojej relacji ze zmarłą babcią, gdy opowiada – „Już nie popłyniemy ku słońcu babci ładą/ Babcia już dawno mieszka z aniołami/ I patrzy z góry, rozmawiam z nią czasami (…).” Z drugiej nawiązuje do nieobecnego w jego życiu ojca – nie wiadomo czy mężczyzna zmarł, czy opuścił rodzinę – jego brak wywarł jednak duży wpływ na życie Artysty – „Już mnie nie odbierzesz spod bramy domu mamy/ Już nie wypożyczysz na niedzielne spotkanie z koleżkami (…)/Już mi nie przywieziesz żelek zza granicy/ Nie zrobisz wstydu w sklepie kurwując na ulicy/ Nie powiem Ci sekretów co długo w sobie noszę/ Wspomnień garstkę ukryję gdzieś głęboko.”

Ostatecznie mężczyzna robi ojcu wyrzuty z powodu jego nieobecności i braku zaangażowania, kiedy mówi: „Tato, tato nie jesteś tatą/ Tato, tato nie byłeś tatą/ Nie raz, nie dwa/ To ja, to nie ja/ Tato, tato wołałem Ciebie/ Chciałem zawsze być obok Ciebie (…)” Kontynuując swój monolog o tym, jaki wpływ na jego życie miała nieobecność figury ojca, zauważa, że nie jest w stanie zrobić tego, co jest od niego oczekiwane, nie potrafi być tym, kogo Ojciec chciałby w nim widzieć – „Sam miałem dom zbudować/ Drzewo, ogród, syna chować/ Jakby Ci to powiedzieć/ To co nie chcę Ci powiedzieć/ To nie ja.”