Jack Antonoff this is me trying

„this is me trying” to utwór pochodzący z wydanego 24 lipca 2020 roku ósmego albumu studyjnego Taylor Swift, zatytułowanego „folklore.” Album został określony przez Taylora jako „tęskny i pełen eskapizmu”, a jednocześnie także „smutny, piękny, tragiczny”: „[To] jest jak album ze zdjęciami pełen zdjęć i wszystkich historii, które się za nimi kryją.” Premiera wydawnictwa miała miejsce kilka godzin po ogłoszeniu jego wydania.

Utwory, które znalazły się na albumie „folklore” zostały napisane i nagrane przez Taylora, która przebywała w izolacji podczas pandemii COVID-19. Całość powstała z pomocą wieloletniego współpracownika Artystki – Jacka Antonoff’a, Aarona Dessner’a znanego z The National, który pomagał Taylor w produkcji i współautorstwie jedenastu piosenek, Bon Iver’a, który jest współautorem i pojawia się gościnnie w utworze „exile” oraz Williama Bowery, który jest współautorem dwóch piosenek z albumu.

W informacji, którą Taylor zamieściła na Twitterze, Artystka wypowiedziała się na temat niespodziewanego wydawnictwa, mówiąc: „Większość rzeczy, które zaplanowałam tego lata, nie wydarzyło się, ale jest coś, czego nie planowałem, a wydarzyło się. I to jest mój ósmy album studyjny, 'folklor.’ Niespodzianka! […] Wydam cały nowy album z piosenkami, w które wlałam wszystkie moje zachcianki, marzenia, lęki i rozmyślania. Napisałam i nagrałam tę muzykę w izolacji, ale mogłam współpracować z kilkoma moimi muzycznymi bohaterami. […] Przed tym rokiem prawdopodobnie zastanawiałabym się, kiedy wydać tę muzykę w 'idealnym’ czasie, ale czasy, w których żyjemy, przypominają mi, że nic nie jest gwarantowane. Moje przeczucie podpowiada mi, że jeśli zrobisz coś, co kochasz, powinieneś to pokazać światu. To jest strona niepewności, z którą mogę się zgodzić.”

Przeważająca część tekstów Taylor Swift wykorzystuje tendencję Artystki do uchylania się od odpowiedzialności za rozpad związku, czy próbę jego odbudowania. W „this is me trying” konwencja ta zostaje złamana i Kobieta przyznaje się, co więcej, akceptuje swoją winę. Strach, alkohol, poczucie porażki i izolacji komplikują proces „leczenia złamanego serca”, ale Swift robi pierwszy krok, mając w sobie pokorę, by przyznać, że pewne sytuacje/ relacje są trudne i niepewne. Mimo to aktywnie działa i podejmuje ryzyko, chcąc naprawić swoją winę, mimo, że nie znajduje idealnego rozwiązania problemu.