FINNEAS ​i still say goodnight

„​i still say goodnight” to końcowy utwór pochodzący z wydanego 27 maja 2022 roku debiutanckiego pełnowymiarowego albumu studyjnego kanadyjskiej piosenkarki i autorki tekstów Tate McRae. Wydawnictwo noszące tytuł „i used to think i could fly” ukazało się nakładem wytwórni RCA Records. Krążek promowały cztery wcześniej wydane single: „feel like shit”, „she’s all i wanna be”, „chaotic” oraz „what would you do?”

Tate McRae wypowiedziała się na temat samego utworu, a także współpracy z FINNEASEM: „Oczywiście FINNEAS był dla mnie wielką inspiracją od dłuższego czasu, a praca z nim nad tą piosenką była dla mnie zaszczytem. Zaczął grać te piękne, klasyczne akordy fortepianowe, które dla mnie przypominały muzykę z napisów końcowych w starym filmie.”

„Jestem bardzo wizualną osobą – czuję, że podczas śpiewania mogę oglądać w głowie film. Widzę to, co piszę, więc w tej sytuacji wyobrażałam sobie tę jedną rzecz, którą zapamiętałam odnośnie konkretnej osoby: ilekroć mnie okłamywał, zawsze drgało mu oko. Szczególnie zapamiętałam to spojrzenie, które mi dawał. Próbować mieć nadzieję, ale mieć świadomość, że to wszystko jest kłamstwem, jest naprawdę szalonym uczuciem. I na koniec czuję się tak głupio, ponieważ nadal uważam, że dobranoc to tylko ostatnia nadzieja w związku. Czasami jest to ostatnia rzecz, której ludzie się trzymają, zanim zerwą.”

W jednym z wywiadów McRae mówiła o całym projekcie „i used to think i could fly” i inspiracjach z nim związanych: „W sumie mam wiele różnych rzeczy, przez które przechodziłam w swoim życiu, zwłaszcza gdy kończę 18 lat i wyprowadzam się z domu. Wiele się teraz zmienia, więc myślę, że mój album zdecydowanie zawiera wiele koncepcji, z którymi nigdy wcześniej nie korzystałam. Ten następny rozdział to cały świeży materiał, nad którym pracowałam przez ostatnie kilka miesięcy.”

Tak na temat swojego debiutanckiego albumu, w rozmowie dla Apple Music, wypowiedziała się McRae: „Kiedy jesteś młodszy, wszystko wydaje się całkowicie możliwe. Nie zakładasz, że wysokości są przerażające, ponieważ nikt ci nie powiedział, czego się boją. Nikt jeszcze nie zostawił na tobie śladu. Zawsze interesowało mnie, jak życie odciska na tobie swoje piętno, gdy dorastasz, i jak ludzie, którymi się otaczasz, kształtują cię jako osobę.”

„Nie chciałam, żeby ten album wydawał się albumem w stylu smuć się za mnie. Chciałam, aby ludzie mieli chwile, w których mogliby płakać i czuli, że mogą się do tego odnieść, ale jednocześnie chcę, aby czuli się jak: 'jestem ostra.’ Chciałam po prostu wykreślić wszystkie aspekty mojego umysłu.”