Gigi Perez Figurines

Ten tekst piosenki jest introspektywną opowieścią o niepewności, marzeniach o idealnej wersji siebie i lęku przed przemijaniem oraz byciem zapomnianym. W pierwszej zwrotce podmiot liryczny opisuje sen, w którym dryfuje w morzu figur – kopii siebie lub wyobrażeń tego, kim chciałby być. Te wersje idealizowanego „ja” są pozbawione jego wątpliwości i desperacji. Piosenka sugeruje rozczarowanie zaufaniem do innych – zwłaszcza do osoby, która jest „szanowana” i „dobrej woli,” choć podmiot nie jest już tego pewien. To poczucie zawodu i zwątpienia podkreśla jego rozdźwięk między tym, kim jest, a kim chciałby być.

W refrenie podmiot zauważa, że ludzie często trzymają się tego, co już znają, co zapewnia im poczucie stabilności. Choć życie może być niesprawiedliwe, a inni mogą próbować „rozgryźć” lub zniszczyć kogoś, kto wyłamuje się z normy, podmiot sugeruje, że taka jest kolej rzeczy – wszyscy przechodzą przez etapy wznoszenia się i opadania, a każdy może zostać zastąpiony.

W drugiej zwrotce pojawia się sen o spełnieniu, gdzie wszystko jest idealne: zielona trawa, słodkość życia, aż do momentu, gdy coś lub ktoś „ciągnie go za rękaw.” Kiedy podmiot patrzy w dół, widzi siebie leżącego w ziemi – symbol przemijania i pytanie o to, co pozostanie po nim, kiedy nie będzie już nikogo, kto by o nim pamiętał.