Tekst piosenki
Zachwycajcie się księżycem
Nocą księżycową
Czystą miłością i pieniem słowika
Nie bójcie się wniebowzięcia
Sięgajcie po gwiazdę
I porównujcie oczy do gwiazd
Nie, nie, nie, nie
Nie wstydźcie się łez młodzi poeci
Nie, nie, nie, nie
Nie wstydźcie się łez młodzi poeci
Wzruszajcie się pierwiosnkiem
Pomarańczowym motylem
Wschodem słońca i zachodem
Sypcie groch łagodnym gołębiom
Obserwujcie z uśmiechem
Psy kwiaty nosorożce i lokomotywy
Nie, nie, nie, nie
Nie wstydźcie się łez młodzi poeci
Nie, nie, nie, nie
Nie wstydźcie się łez młodzi poeci
Nie, nie, nie, nie
Nie wstydźcie się łez młodzi poeci
Nie, nie, nie, nie
Nie wstydźcie się łez młodzi poeci
Rozmawiajcie o ideałach
Deklamujcie odę do młodości
Ufajcie obcemu przechodniowi
Naiwni uwierzycie, uwierzycie w piękno
Wzruszeni uwierzycie, uwierzycie w człowieka
Tłumaczenie piosenki
Analiza piosenki
Ten tekst to poetycki manifest wrażliwości, delikatności i odwagi w byciu autentycznym. Zachęca młodych twórców, by nie wstydzili się emocji, łez, zachwytu nad światem i tego, co ulotne. W obliczu cynizmu i twardości świata, tekst stawia po stronie czułości i marzeń – by dostrzegać piękno w naturze, prostych gestach, przypadkowych spotkaniach i ideach.
To wezwanie do tego, by żyć z sercem na dłoni, nie bać się wzruszenia, naiwności ani wiary w człowieka. By patrzeć na księżyc, śmiać się do słowika, ufać nieznajomym i szukać w rzeczach zwykłych niezwykłości. Repetowane „nie wstydźcie się łez, młodzi poeci” brzmi jak hymn pokolenia, które nie chce udawać obojętności. To piękne przypomnienie, że wrażliwość to siła, a nie słabość.
Komentarze (0)