Andrew Goldstein alone in a room full of people

[Refren] Jestem sam, w pokoju pełnym ludzi Na ulicy pełnej rozbitych domów A my tylko krzywdzimy siebie na wzajem I jestem sam w pokoju pełnym klonów Myślałem, że wszyscy jesteście moimi przyjaciółmi Ale w końcu tylko krzywdzimy siebie na wzajem [Zwrotka 1] Ranimy się nawzajem od 2018 roku Znowu mnie niepokoisz, więc utknąłem w pościeli Byłem taki szczęśliwy, teraz jestem na jednym procencie Podłączyłaś mnie i wciągnęłaś, pokazałaś mi jak udawać Mam nadzieję, że jesteś szczęśliwa, nawet jeśli z nim na taką nie wyglądasz Musiałem zarchiwizować każde zdjęcie, jakby nie istniało Teraz każdego lata po prostu myślę o czasach, za którymi tęsknię Nie wspominając o wszystkich przyjaciołach, których od tamtej pory straciłem [Refren] Jestem sam, w pokoju pełnym ludzi Na ulicy pełnej rozbitych domów A my tylko krzywdzimy siebie na wzajem I jestem sam w pokoju pełnym klonów Myślałem, że wszyscy jesteście moimi przyjaciółmi Ale w końcu tylko krzywdzimy siebie na wzajem [Zwrotka 2] Tak Sto nieodebranych połączeń i nie chcę odbierać Bo kiedy mówisz, że odezwiesz się, odezwiesz się za miesiąc I nie chcę wychodzić z chaty i nie chcę iść na lunch Bo wszystko, co kocham robić, straciło całą zabawę I sprawiłaś, że poczułem się obrzydliwie przez rzeczy, które zrobiłem Dałaś mi sto szans, wszystkie spieprzyłem Wspominając przeszłość, której nigdy nie pokonam Rozglądałem się po tym pokoju i nie pieprzę się z nikim [Refren] Jestem sam, w pokoju pełnym ludzi Na ulicy pełnej rozbitych domów A my tylko krzywdzimy siebie na wzajem I jestem sam w pokoju pełnym klonów Myślałem, że wszyscy jesteście moimi przyjaciółmi Ale w końcu tylko krzywdzimy siebie na wzajem [Outro] I w końcu tylko ranimy się nawzajem I w końcu tylko ranimy się nawzajem