Arctic Monkeys From The Ritz To The Rubble

Zeszłej nocy tych dwóch bramkarzy A jeden z nich był w porządku, ten drugi był przerażający Albo tak jak on chce, albo wcale, totalitarystyczny Nie ma dla czasu dla twojego gapienia się czy oddychania On tego nie chce, więc wystąp z kolejki Używa ciebie jako przykładu i nie ma niczego, co mógłbyś powiedzieć Ci z tyłu przechodzą przez ten kawałek gdzie płacisz I zdałeś sobie wtedy sprawę, że to jest w końcu ten czas By przejść z powrotem obok dziesięciu tysięcy oczu I możesz zmienić bluzy lub zrobić jakiś inny ruch Jest wpojone w twój mózg, że masz coś do udowodnienia Tym wszystkim uśmiechającym się kpiąco twarzom i chłopcom w czerni Dlaczego nie mogą być mili? Dlaczego oni nie mogą się uśmiechnąć? On położył swoją dłoń na twojej klacie, chce ci przyłożyć Skrycie, wydaje mi się, że oni wszyscy chcą afery Chcą latających wszędzie rąk i butelek, To jest coś o czym można będzie pogadać, historia do opowiedzenia Jestem szczęśliwy, że nas wyrzucili, Będziemy przypisywać to przeznaczeniu Myślałem o tysiącach milionów spraw, Których nie byłbym w stanie myśleć dzisiaj rano… Wpadłem za głęboko, ale jak głęboko jest za głęboko? To miasto jest dzisiaj innym miastem To miasto jest dzisiaj innym miastem od tego jakim było zeszłej nocy Nie mógłbyś tego zrobić w niedzielę Tamta dziewczyna jest dzisiaj inną dziewczyną Tamta dziewczyna jest dzisiaj inną niż ta, którą pocałowałeś Nie mógłbyś tego zrobić w niedzielę, oczywiście, że nie Więc jestem tak szczęśliwy, że nas wyrzucili, Będziemy przypisywać to przeznaczeniu Myślałem o tysiącach milionów spraw, Których nie byłbym w stanie myśleć dzisiaj rano… Wpadłem za głęboko, ale jak głęboko jest za głęboko? To, o czym rozmawialiśmy zeszłej nocy Miało tyle sensu Ale teraz mgła się uniosła I to już nie ma zupełnie sensu To, o czym rozmawialiśmy zeszłej nocy Miało tyle sensu Ale teraz mgła się uniosła I to już nie ma zupełnie sensu